จงเปลี่ยนคำว่า ‘กลัว’ ให้เป็นคำว่า ‘กล้า’ มุมน่าคิดของนักเขียนป้ายแดง ‘พายพิณ’
สวัสดีชาวนักเขียนเด็กดี ตอนนี้หลายโรงเรียนทยอยปิดเทอมกันแล้ว มาค่ะมาพักสมองหลังสอบกับเหล่าคอลัมน์ที่ทีมไรเตอร์ของเราคัดสรรมาฝาก โดยเฉพาะคอลัมน์พบปะพูดคุยสัปดาห์นี้ พี่อรบอกเลยว่าไม่อยากให้ใครต้องพลาดไป โดยเฉพาะน้องๆ นักอยากเขียนที่ยังกล้าๆ กลัวๆ ไม่ค่อยมั่นใจผลงานของตัวเอง เพราะงานนี้พี่อรได้คิวนักเขียนสุดฮ้อตที่มีผลงานติดอันดับขายดีมาเปิดใจพูดคุยตั้งแต่เรื่องผลงาน ความรู้สึกนึกคิด ไปกันจนถึงประเด็นส่วนตัว
ปิ่นรักปักใจ พอจะคุ้นๆ ชื่อนิยายเรื่องนี้กันไหมค่ะ ผลงานชิ้นแรกของนักเขียนเจ้าของนามปากกา พายพิณ เรื่องนี้พี่อรบอกเลยว่าออกทีเดียวพร้อมกัน 2 เล่ม ซึ่งเดี๋ยวนี้เป็นเรื่องยากมาก ชนิดถ้าเรื่องไม่เจ๋งจริงไม่มีทางที่สำนักพิมพ์จะเสี่ยงแน่นอน และนี่ก็ถือเป็นการการันตรีเบาๆ แล้วว่านักเขียนคนนี้น่าจะไม่ธรรมดา
คนนี้ไง นักเขียนเจ้าของนามปากกา พายพิณ
แนะนำตัวเองให้ชาวเด็กดีรู้จักหน่อยค่ะ
พายพิณ: สวัสดีค่ะ ชื่อเล่นจริงๆ ว่า ‘ปั๊ม’ ส่วนสูงเกินร้อยไปห้าสิบเซนติเมตร ส่วนน้ำหนักเกินมาตรฐานไปหลักสิบแล้วจ้า
เดิมทีเราเป็นคนชอบอ่านการ์ตูนกับนิยาย ที่บ้านสมัยก่อนเป็นชนบทห่างไกลตัวเมือง ถนนเป็นดินแดงฝุ่นคลุ้ง ส่วนถนนลาดยางหรออยู่ห่างไกลอีกหลายกิโลเมตร หนังสือส่วนใหญ่ที่พอจะหาอ่านได้ ก็จะเป็นขายหัวเราะ การ์ตูนลายเส้นไทยๆ เล่มละบาท ห้าบาท นิยายเล่มละ 12 บาท พอขึ้นมัธยมได้มีโอกาสอ่านนิยายเป็นตอนๆ จากนิตยสารบางกอกอันเก่าเก็บของคุณน้า (โหย... บ่งบอกอายุ) เรื่องที่ชอบมากที่สุดจนโตมายังฝังใจคือนิยายเรื่อง "เขาวานให้หนูเป็นสายลับ" ของ คุณพัดชา มีให้อ่านตั้งแต่ตอนแรกจนเกือบจะจบ แต่นิตยสารฉบับตอนจบไม่มีเจ้าค่ะ ไปถามน้าผู้เป็นเจ้าของว่าเล่มจบอยู่ไหน น้าบอกไม่รู้ ซื้อไว้นานแล้ว และก็มีเหลือเท่าที่เห็น เราเศร้ามาก จนเริ่มจินตนาการตอนจบไปสารพัดว่าน้องส้วมกับสารวัตรจะได้กันไหม? สารวัตรจะตายหรือเปล่า? สุดท้ายเราก็ต้องทำใจ และไม่คาดคิดจริงๆ ว่านั่นคือจุดเริ่มต้นของการอยากจะเขียนนิยายเพื่อให้เราเขียนตอนจบได้เองและเริ่มขีดๆ เขียนๆ ด้วยลายมือตัวเองใส่สมุดนักเรียนไปหลายเล่ม มีน้องสาวคอยอ่านแล้วทำหน้าหน่ายๆ อยู่บ่อยครั้ง อ่ะ..ฉันให้หล่อนเป็นแฟนคลับฉันคนแรกเลย (ยัดเยียด)
ถ้าถามว่าเราเป็นคนแบบไหน? จากที่อยู่กับตัวเองมาทั้งชีวิต คิดว่าเป็นมนุษย์ที่ขาดความมั่นใจมากคนหนึ่ง อย่างการเขียนนิยายถึงจะเป็นงานอดิเรกแต่เราไม่เคยบอกใครนะ อาจเพราะไม่มีใครถาม แล้วเราก็คิดว่าสิ่งที่ทำมันบ้า และน่าอายมาก (คิดได้เนาะ) มาวันนี้เราขอสารภาพเลย เรารู้จักเว็บเด็กดีเป็นครั้งแรกตอนเข้ามาหาวิทยาลัยเจ้าค่ะ (เหมือนบ้านนอกเข้ากรุงเลยทีเดียว) จากนั้นเราจึงได้อ่านนิยายของนักเขียนหลายท่าน ซึ่งส่วนใหญ่เหมือนจะเป็นรุ่นราวคราวเดียวกับเราทั้งนั้น โอ๊ย! เราทั้งทึ่ง ทั้งชื่นชมทุกคนจริงๆ ค่ะ พวกเขากล้าทำตามฝัน กล้านำผลงานออกมาให้อ่านกัน ทำให้เราเริ่มคิดว่าสิ่งที่แอบทำมันไม่ได้บ้านะเว้ย แต่พอได้อ่านนิยายของพวกเขา ไอ้คนคนขี้ขลาดอย่างเราเริ่มมองเห็นละว่านิยายตัวเองนี่มันไม่ได้เรื่องเลย TT^TT เราก็พยายามเขียนเยอะๆ จบแล้วจบอีก แต๊... แต่ก็ไม่กล้าเอาลงเว็บให้ใครอ่าน มีแต่คำว่ากลัว กลัว จับตัวเองขังอยู่ในกะลา พอตอนนี้มาลองย้อนคิดดู เฮ้ย! ทำไมฉันต้องกลัวด้วยวะคะ
เดิมทีเราเป็นคนชอบอ่านการ์ตูนกับนิยาย ที่บ้านสมัยก่อนเป็นชนบทห่างไกลตัวเมือง ถนนเป็นดินแดงฝุ่นคลุ้ง ส่วนถนนลาดยางหรออยู่ห่างไกลอีกหลายกิโลเมตร หนังสือส่วนใหญ่ที่พอจะหาอ่านได้ ก็จะเป็นขายหัวเราะ การ์ตูนลายเส้นไทยๆ เล่มละบาท ห้าบาท นิยายเล่มละ 12 บาท พอขึ้นมัธยมได้มีโอกาสอ่านนิยายเป็นตอนๆ จากนิตยสารบางกอกอันเก่าเก็บของคุณน้า (โหย... บ่งบอกอายุ) เรื่องที่ชอบมากที่สุดจนโตมายังฝังใจคือนิยายเรื่อง "เขาวานให้หนูเป็นสายลับ" ของ คุณพัดชา มีให้อ่านตั้งแต่ตอนแรกจนเกือบจะจบ แต่นิตยสารฉบับตอนจบไม่มีเจ้าค่ะ ไปถามน้าผู้เป็นเจ้าของว่าเล่มจบอยู่ไหน น้าบอกไม่รู้ ซื้อไว้นานแล้ว และก็มีเหลือเท่าที่เห็น เราเศร้ามาก จนเริ่มจินตนาการตอนจบไปสารพัดว่าน้องส้วมกับสารวัตรจะได้กันไหม? สารวัตรจะตายหรือเปล่า? สุดท้ายเราก็ต้องทำใจ และไม่คาดคิดจริงๆ ว่านั่นคือจุดเริ่มต้นของการอยากจะเขียนนิยายเพื่อให้เราเขียนตอนจบได้เองและเริ่มขีดๆ เขียนๆ ด้วยลายมือตัวเองใส่สมุดนักเรียนไปหลายเล่ม มีน้องสาวคอยอ่านแล้วทำหน้าหน่ายๆ อยู่บ่อยครั้ง อ่ะ..ฉันให้หล่อนเป็นแฟนคลับฉันคนแรกเลย (ยัดเยียด)
ถ้าถามว่าเราเป็นคนแบบไหน? จากที่อยู่กับตัวเองมาทั้งชีวิต คิดว่าเป็นมนุษย์ที่ขาดความมั่นใจมากคนหนึ่ง อย่างการเขียนนิยายถึงจะเป็นงานอดิเรกแต่เราไม่เคยบอกใครนะ อาจเพราะไม่มีใครถาม แล้วเราก็คิดว่าสิ่งที่ทำมันบ้า และน่าอายมาก (คิดได้เนาะ) มาวันนี้เราขอสารภาพเลย เรารู้จักเว็บเด็กดีเป็นครั้งแรกตอนเข้ามาหาวิทยาลัยเจ้าค่ะ (เหมือนบ้านนอกเข้ากรุงเลยทีเดียว) จากนั้นเราจึงได้อ่านนิยายของนักเขียนหลายท่าน ซึ่งส่วนใหญ่เหมือนจะเป็นรุ่นราวคราวเดียวกับเราทั้งนั้น โอ๊ย! เราทั้งทึ่ง ทั้งชื่นชมทุกคนจริงๆ ค่ะ พวกเขากล้าทำตามฝัน กล้านำผลงานออกมาให้อ่านกัน ทำให้เราเริ่มคิดว่าสิ่งที่แอบทำมันไม่ได้บ้านะเว้ย แต่พอได้อ่านนิยายของพวกเขา ไอ้คนคนขี้ขลาดอย่างเราเริ่มมองเห็นละว่านิยายตัวเองนี่มันไม่ได้เรื่องเลย TT^TT เราก็พยายามเขียนเยอะๆ จบแล้วจบอีก แต๊... แต่ก็ไม่กล้าเอาลงเว็บให้ใครอ่าน มีแต่คำว่ากลัว กลัว จับตัวเองขังอยู่ในกะลา พอตอนนี้มาลองย้อนคิดดู เฮ้ย! ทำไมฉันต้องกลัวด้วยวะคะ
ทำไมถึงใช้นามปากกาว่า พายพิณ มีที่มีที่ไปหรือเปล่า
พายพิณ: ตอนที่ตัดสินใจเอานิยายลงเว็บเด็กดีครั้งแรก มันมีช่องให้กรอกนามปากกาลงไปใช่ไหมคะ ตอนนั้นเราสตั๊นไปนานพอสมควร เพราะ... ไม่ได้คิดชื่อนามปากกาเอาไว้เลย (คุณพระ!) สุดท้ายไม่รู้อะไรดลใจให้ใส่ชื่อ ‘พายพิณ’ ลงไป ซึ่งเป็นชื่อแม่ของนางเอกในนิยาย เดิมทีตั้งชื่อว่า ‘พลาย’ เพราะแม่นางเอกต้องอ้วนเหมือนช้าง แต่คิดไปคิดมา พลายเป็นช้างตัวผู้นี่นา ก็เลยมาใช้ ‘พาย’ ที่อ่านออกเสียงเกือบคล้ายกันแทน ส่วนพิณนั้นเป็นเครื่องดนตรีจีนที่เราคิดออกเป็นอย่างแรก สองสิ่งจึงถูกนำมารวมกัน กลายเป็น ‘พายพิณ’ ค่ะ
รูปภาพแทนตัวของพายพิณเขา น่ารักเนอะ ^ ^
อัพเดทผลงานให้นักอ่านติดตามกันหน่อย
พายพิณ: ผลงานที่เพิ่งจะได้รับการตีพิมพ์ผ่านสำนักพิมพ์เป็นครั้งแรก คือ ‘ปิ่นรักปักใจ 1-2’ ส่วนที่เขียนจบไปแล้วมีเรื่อง นายหญิงกำมะลอ, บันทึกลับ (รัก) ฉบับเลขา, ป่าร้ายห้ามใจรัก (รักต้องห้าม), หัวใจพ่ายรัก และกับดักรักสลักใจ ตอนนี้กำลังเขียนเรื่อง กับดักรัก (ฉบับเลขา) อยู่ค่ะ
ไหนๆ ก็ไหนๆ เล่าถึงเรื่อง ปิ่นรักปักใจ นิยายเรื่องล่าสุดให้เราฟังสักหน่อย
พายพิณ: นิยายเรื่องปิ่นรักปักใจ จริงๆ เป็นรุ่นลูก ภาคต่อจากนิยายเรื่องแรกที่เอาลงเว็บคือ นายหญิงกำมะลอ ค่ะ พอดีปิดเรื่องไว้ว่ามีลูกชายนิสัยเกรียนๆ อยู่คนหนึ่ง นักอ่านก็เลยถามถึงว่าจะมีภาคต่อไหม ซึ่งตอนนั้นกำลังเขียนนิยายอีกเรื่องหนึ่งอยู่ พอถูกถามถึง... เราเองก็เลยลองวางพล็อตดูว่ามันจะไปรอดไหมน้อ... พอลองๆ วางพล็อตแล้ว คิดว่าน่าจะรอดตลอดฝั่ง (นะ) เราเองก็ชอบแนวเจ้าพ่อมาเฟีย ชอบฉากบู๊ระห่ำวินาศสันตะโรมาก ประกอบกับนิยายเรื่องแรกเริ่มต้นจากการหมั้นหมายประจำตระกูล ก็เลยหยิบยกประเด็นการหมั้นหมายที่ยกเลิกไม่ได้มาเป็นพล็อตหลัก และสร้างพระนางที่มีนิสัยต่างกันขึ้นมา อย่างพระเอกนั้นเคยเขียนไว้ว่าตอนเป็นเด็กนิสัยยังไง โตมาก็ให้เป็นแบบนั้น เป็นมาเฟียกวนๆ หัวสมัยใหม่ ในขณะที่นางเอกมีครอบครัวทำงานด้านโบราณคดี เราก็เลยเขียนให้นางเอกเป็นคนหัวโบราณคร่ำครึ สนใจแต่ของเก่าล้าสมัย ชอบซื้อไหโบราณประมาณนี้ และเพราะชอบไม่เหมือนกัน ทั้งยังเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก การหมั้นหมายที่ลงท้ายด้วยการแต่งงานจึงเป็นหนทางที่พระนางไม่ต้องการ กลายเป็นเนื้อเรื่องที่เราสนุกกับการเขียนมาก จากเดิมทีตั้งใจจะเขียนแค่เรื่องเดียว ก็แตกหน่อเอาเรื่องของน้องสาวพระเอกมาเขียนเป็นปิ่นรักปักใจ 2 ซะงั้น
คิดว่าจุดเด่นของเรื่อง ปิ่นรักปักใจ คืออะไร
พายพิณ: ความสัมพันธ์ของครอบครัวค่ะ เราเขียนให้ตระกูลเหอของพระเอก เป็นครอบครัวคนจีนขนาดใหญ่ มีญาติพี่น้องพร้อมหน้าครบถ้วน การจะทำอะไรล้วนกระทบต่อเนื่องถึงกัน ทั้งการเลือกคู่ครอง การตัดสินใจทำงานสำคัญ เรามักจะเขียนให้พระเอกมาปรึกษาหารือกับคนในครอบครัว ให้ความสำคัญกับผู้อาวุโส ดูแลคนรอบข้าง ซึ่งเราชอบบรรยากาศครอบครัวอบอุ่นพร้อมหน้าแบบในนิยายเรื่องนี้มากค่ะ
ส่วนตัวพายพิณชอบตัวละครตัวไหนที่สุดในเรื่อง ปิ่นรักปักใจ เพราะอะไร
พายพิณ: ชอบ ‘ปิ่นมณี’ ค่ะ เพราะเธอเป็นคนสวยที่ถูกพ่อขุนให้อ้วน การเขียนให้นางเอกสวยทั้งที่ยังอ้วนอยู่จึงเป็นเรื่องน่าเขียนมากค่ะ อีกทั้งเรายังเพิ่มความสามารถด้านการต่อสู้ให้ปิ่นมณีแบบจัดเต็ม ทำให้เธอเป็นลูกสาวคนเล็กของมาเฟียที่โดดเด่นทั้งรูปร่างและฝีมือ การเขียนเรื่องของปิ่นจึงเต็มไปด้วยความสนุก ตื่นเต้น และทำให้เราอมยิ้มอยู่บ่อยๆ
ปิ่นรักปักใจ ผลงานชุดแรกที่ได้ตีพิมพ์
หนังสือเล่มหนามาก มีวิธีการเล่าเรื่องยังไงให้น่าติดตามขนาดนี้
พายพิณ: คิดว่ามาจากการเขียนปิดท้ายแต่ละตอนแบบให้ลุ้นต่อว่าตอนหน้าจะเกิดอะไรขึ้น หรือตั้งคำถามไว้ที่ท้ายตอนให้คาดเดาคำตอบ นักอ่านก็ช่วยเข้ามาออกความเห็น บางประเด็นเราเห็นว่าดี ก็นำไปปรับแก้ในตอนต่อไปได้ ประกอบกับมีฉากบู๊ต่อสู้กันอยู่เนืองๆ ค่ะ มันก็เลยมีเรื่องให้ลุ้นกัน อันที่จริงที่มันหนาเพราะพาออกทะเลไปพักหนึ่งแต่เราคาดไม่ถึงว่าจะมีคนคอยลุ้นไปกับเรามากขนาดนี้ เพราะตอนเอานิยายเรื่องแรกลง คนติดตามอ่านมีไม่เยอะนัก เราก็รู้ตัวดีว่าเราเป็นใครก็ไม่รู้ จู่ๆ เอานิยายมาลงรวดเดียววันเดียวตั้งแต่ต้นจนจบ จะคาดหวังอะไรคงไม่ได้มากแต่เพราะความกล้าในครั้งนั้น ทำให้เราได้อ่านความเห็นของคนอ่าน ให้รู้ตัวว่านักอ่านมองผลงานเราอย่างไรบ้าง ชอบไม่ชอบ ดีไม่ดี รู้เรื่องไหม พอเอาลงปุ๊บ เจอเลยจ้า... นักอ่านเข้ามาบอกเลยว่าใช้คำผิดเยอะมาก เรื่องนี้แย่ตรงไหน ไม่ดีตรงไหน สนุกไหม ทุกความเห็นมีค่ากับเรามาก ทั้งการติ ชม ต่อว่า แนะนำ ทุกอย่างทำให้เราพยายามเขียนให้ดีขึ้น ปรับปรุงตัวเองให้ก้าวผ่านคำต่อว่าให้ได้
ตอนที่ ปิ่นรักปักใจ ได้ขึ้น New Release ในเว็บเด็กดี รู้สึกยังไงบ้าง
พายพิณ: ต้องบอกว่าดีใจมาก ถึงมากที่สุด (ประหนึ่งถูกหวยสามตัวตรง) ถ้าเป็นไปได้จะนั่งเปิดมองทั้งวัน ฮ่าฮ่า ปลื้มใจจนต้องแคปหน้าจอไปอวดให้เพื่อนๆ ดูเลยค่ะ มันเป็นความรู้สึกที่น่าทึ่งนะ จากคนที่ไม่กล้าเปิดเผยความฝันตัวเอง และเป็นนักอยากเขียนตัวอ้วนกลมที่หวังอยากจะมีผลงานให้คนได้อ่านกันเยอะๆ จนวันนึงมีชื่อเราในทำเนียบนักเขียนเด็กดี มันทำให้เรารู้สึกว่าความฝันมันเป็นจริงได้นะเฮ้ย ! เราสามารถทำได้แล้ว เย้!
ขึ้นอันดับขายดี จาก The One Book ด้วย
วินาทีที่รู้ว่านิยายได้ตีพิมพ์คิดอะไรอยู่
พายพิณ: คิดว่า เรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง นั่งเอ๋อเป็นนาน แล้วก็รีบบอกเพื่อนๆ นักอ่านที่ติดตามเราอยู่ ขอบคุณทุกคน ขอบคุณแบบไม่รู้จะบรรยายยังไง เพราะพวกเขาเป็นคนพาเรามาถึงตรงนี้ มาอ่าน มาเม้นต์ ต่อว่า ติชม ทวงตอนต่อไป คือเราผ่านตรงนั้นมาด้วยกัน การได้ตีพิมพ์จึงต้องบอกกล่าวท่านๆ เหล่านั้นก่อน อ่อ... เราต้องกราบขอบคุณบก. ด้วยค่ะ อันที่จริงตอนบก. บอกว่าผ่านการพิจารณาเราถึงกับยกมือปิดปากกรี๊ดเลยทีเดียว น้ำตาซึม ประหนึ่งได้มงกุฎนางงาม
ความมุ่งมั่นอันดับต่อไปของพายพิณคืออะไร
พายพิณ: อยากจะเขียนภาคต่อของนิยายชุดนี้อีกสักเรื่องค่ะ เพราะ มันเหมือนเป็นความผูกพันไปแล้ว ประกอบกับมีแรงยุด้วย (ผู้เขียนบ้ายอหนักมาก) ก็เลยอยากสนองความต้องการของตัวเองและตามคำยุแหย่ของนักอ่านที่สัญญาว่าจะมาติดตามผลงานค่ะ
ที่ผ่านมาอุปสรรคการทำงานเขียนของพายพิณคืออะไร
พายพิณ: อุปสรรคของการเขียนสำหรับเราคือการคุมเรื่องตามพล็อตไม่ได้ค่ะ เพราะบางทีจะมีเหตุให้เราเกิดอยากเปลี่ยนแปลงเนื้อหา อาจจะเพราะคำแนะนำ หรือเราไปเจออะไรที่เป็นแรงบันดาลใจใหม่ๆ มาก็อยากใส่เข้าไปด้วย ซึ่งหลายครั้งเราจะตบะแตกเปลี่ยนพล็อตกะทันหัน และเนื้อเรื่องก็จะพาทุกท่านออกสู่ทะเล (จะออกไปแตะขอบฟ้า...)
ทั้งแต่เขียนงานมาคิดว่าขั้นตอนไหนยากที่สุด เพราะอะไร
พายพิณ: การเขียนฉากเลิฟซีนค่ะ ทั้งๆ ที่เราชอบอ่านนิยายแนวอีโรติกมาก แต่บทจะเขียนใส่ในนิยายตัวเองมันช่างยากเย็นมากค่ะ คือเขียนแล้วมันไม่ต่อเนื่อง อ่านเองแล้วรู้สึกแปลกๆ ไม่เห็นจะลื่นไหลเหมือนตอนอ่านแล้วมโนภาพตามเลย ส่วนใหญ่พอถึงฉากหวานๆ จึงเลือกใช้บริการตัดภาพมาที่โคมไฟ กองไฟ กับเช้าแล้วแทน แฮะๆ ที่เหลือเชิญทุกท่านคิดกันต่อเลยนะจ๊ะ
มุมขำๆ ของพายพิณ
ถ้าให้เลือกกลับไปแก้ไขอะไรก็ได้สักอย่าง พายพิณอยากแก้อะไร
พายพิณ: อยากกลับไปทำงานพิเศษเฝ้าร้านเช่าหนังสือการ์ตูนที่มหาวิทยาลัยอีกสักปีค่ะ ตอนนั้น... เรายังอ่านนิยายกับการ์ตูนในร้านไม่ครบทุกเล่มเลยค่ะ เพราะมันฟรี... และฟินมาก ประหนึ่งเรามีห้องหนังสือเป็นของตัวเอง อยากหยิบจับเล่มไหนเชิญตามสะดวก ว่าแล้วก็เสียดายมาก เสียดายจริงๆ
ก่อนจากกันฝากถึงนักอยากเขียน และนักอ่านของเด็กดีสักหน่อย
พายพิณ: สำหรับนักเขียน เราคิดว่าหลายคนต้องมีอาการท้อกันบ้างล่ะ แต่เราอยากให้ทุกคนสู้ต่อนะ เพราะในเมื่อเราลงมือเขียนไปแล้ว ใช้แรงกายแรงใจทุ่มเทไปกับจินตนาการที่เราอยากสื่อสารออกไป เราก็ต้องพาเรื่องของเราไปให้ถึงที่สุด แม้ระหว่างทางที่เรื่องยังไม่จบ เราต้องพบกับความผิดหวังหลายอย่าง เช่น ยอดวิวไม่ขยับ คอมเม้นต์ไม่มา คนติดตามหลักสิบ รวมถึงอาจมีนักอ่านเข้ามาต่อว่าต่อขานแบบตรงไปตรงมาจนทำให้น้ำตาแทบพรั่งพรู (บ้าง) แต่ทั้งหมดนี้มันจะดีกับเราในอนาคตค่ะ เพราะเราก็เคยเจอมาเหมือนกัน พูดง่ายๆ ก่อนหน้านี้เราก็คือคนอยากเขียนคนหนึ่ง มีแค่หนึ่งสมองกับสองมือและกว่าจะมีผลงานเขาตาคนอ่านเราก็เคยท้อ ร้องไห้ หัวเราะ มาเช่นกัน แต่สุดท้ายมันจะเป็นแรงผลักให้เราต้องพัฒนาตัวเองต่อไป คิดง่ายๆ เหมือนเราวิ่งแข่ง ถ้าเราหยุด แต่คนอื่นไม่หยุด ไม่ท้อ สู้ต่อ พัฒนาต่อ สุดท้ายจะกลายเป็นเราที่ย่ำอยู่กับที่ ในขณะที่คนอื่นวิ่งไปไกลแถมยังเข้าเส้นชัยไปแล้วด้วย ถ้าเราหยุดวิ่งแล้วก้าวออกจากสนามโดยไม่ไปต่อ เราจะกลายเป็นอะไรคะ แต่ถ้าเราฮึดสู้ วิ่งต่อไปเราก็จะถึงเส้นชัยเหมือนกัน แม้จะถึงช้ากว่าไม่ได้เหรียญอะไรกับเขาเลย แต่เราชนะใจตัวเองได้แล้วค่ะ แถมได้ความภาคภูมิใจด้วย เพราะฉะนั้นเราอยากจะเป็นแบบไหน ก็เลือกเอา... ^ ^
เปลี่ยนคำว่า ‘กลัว’ ให้เป็นคำว่า ‘กล้า’ คือจุดเริ่มต้นที่ พายพิณ เลือกทำ บทเริ่มต้นบนถนนสายน้ำหมึกที่พ่วงมาพร้อมกับการขึ้นทำเนียบนักเขียนเด็กดีไปเป็นที่เรียบร้อย และนี่คืออีกหนึ่งตัวอย่างของการเอาชนะความกลัวในใจตัวเอง พี่อรขอเป็นกำลังใจให้นักอยากเขียนทุกคนเอาชนะความขี้เกียจ เอาชนะความกลัว เอาชนะความท้อแท้ผิดหวัง เราจะเป็นกำลังให้กันแบบนี้ไปเรื่อยๆ นะคะ ในสัปดาห์หน้าพี่อรยังคงมีคิวสัมภาษณ์อีกหนึ่งนักเขียนสาวแถมสวยด้วย ส่วนจะเป็นใครรอพบกันวันเสาร์หน้าน้าาา แล้วเจอกันค่ะ
เกมประจำสัปดาห์ค่ะ คราวนี้บอกเลยว่าเราป๋ามาก
เพียงแค่บอกว่า
"น้องๆ รออ่านนิยายเรื่องใหม่ของนักเขียนเด็กดีท่านไหน
ในงานมหกรรมหนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 20 (หรือหนังสือออกใหม่เดือนตุลาคม) "
ผู้โชคดี 3 ท่านจะได้รับรางวัลหนังสือชุด ปิ่นรักปักใจ เล่ม 1 และ เล่ม 2
มาเล่นเกมกันเยอะๆ นะคะ กับคำถามอยากแจกของพี่อรในสัปดาห์นี้
ประกาศรายชื่อผู้โชคดี ได้รับรางวัลหนังสือ ปิ่นรักปักใจ เล่ม 1 และ เล่ม 2 ได้แก่
yui
Panny Nimmin
สำหรับผู้ได้รับรางวัลกรุณาส่ง ชื่อ-นามสกุล (นามแฝง) พร้อมที่อยู่ในการจัดส่ง
ระบุว่าได้รับรางวัลหนังสือ "ปิ่นรักปักใจ"
มาที่อีเมล์ atcharawadi@dek-d.com
ทางทีมงานจะจัดส่งรางวัลไปให้อ่านถึงที่บ้านเลยค่ะ ^ ^
เพียงแค่บอกว่า
"น้องๆ รออ่านนิยายเรื่องใหม่ของนักเขียนเด็กดีท่านไหน
ในงานมหกรรมหนังสือแห่งชาติ ครั้งที่ 20 (หรือหนังสือออกใหม่เดือนตุลาคม) "
ผู้โชคดี 3 ท่านจะได้รับรางวัลหนังสือชุด ปิ่นรักปักใจ เล่ม 1 และ เล่ม 2
มาเล่นเกมกันเยอะๆ นะคะ กับคำถามอยากแจกของพี่อรในสัปดาห์นี้
ประกาศรายชื่อผู้โชคดี ได้รับรางวัลหนังสือ ปิ่นรักปักใจ เล่ม 1 และ เล่ม 2 ได้แก่
yui
Panny Nimmin
rikyo maika
สำหรับผู้ได้รับรางวัลกรุณาส่ง ชื่อ-นามสกุล (นามแฝง) พร้อมที่อยู่ในการจัดส่ง
ระบุว่าได้รับรางวัลหนังสือ "ปิ่นรักปักใจ"
มาที่อีเมล์ atcharawadi@dek-d.com
ทางทีมงานจะจัดส่งรางวัลไปให้อ่านถึงที่บ้านเลยค่ะ ^ ^
(หมดเขตรับของรางวัล วันที่ 12 ตุลาคม 2558)
พี่อร
^______________^
22 ความคิดเห็น
รออ่านงานของ กานท์ชญา
เรื่องนี้เลยค่าา http://writer.dek-d.com/mameowmeow/writer/view.php?id=1201783
ชอบหนุ่มในเครื่องแบบ
รอผลงานทั้งหมดของตระกูลเหอจากกคุณพายพิณค่ะ หรือพูดตรงๆๆเลย คืออยากอ่านอยากสะสมไว้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นรุ่นไหนรุ่นที่เท่าไร แน่นอนว่าจะต้องมีปิ่นรักปักใจรวมอยู่ด้วย คืออยากบอกว่า นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่ทำให้เรารู้สึกถึงความเป็นญาติพี่น้องกันจริงๆ รู้สึกถึงความผูกพันในครอบครัว ความเป็นผู้นำ และความเคารพนับถือญาติผู้ใหญ่ ความจริงใจซึ่งกันและกันของคนในตระกูล ซึ่งเราเชื่อว่ามีอยู่ในทุกครอบครัวแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะได้เจอกันง่ายๆ สำหรับในยุคปัจจุบันที่โลกกำลังจะเปลี่ยนไปเช่นนี้ ทั้งหมดนี้ คุณพายพิณสามารถนำสิ่งเหล่านี้มารวมอยู่ภายในตระกูลเหอได้ทั้งหมด มันทำให้เราอ่านไปมีความสุขไป ยิ้มไป ดีใจไป ร้องไห้ไป ลุ้นไป อารมณ์ต่างๆมากมายที่แสดงออกมา ล้วนแล้วแต่มาจากสิ่งๆนี้ที่ถ่ายทอดออกมาให้พวกเราได้รับรู้ นั้นคือความรู้สึก ความยินดี ความอดทน ความปรารถนา ความฝัน ความพยายามของนักเขียน เราอยากขอบคุณพายพิณมากๆค่ะ และขอให้คุณวิ่งตามฝันต่อไป อย่าหยุดค่ะ หากเหนื่อยก้พักสักนิด หากท้อก้หยุดสักหน่อย แต่อย่าหยุดที่จะฝันต่อไปนะคะ เราจะติดตามเป็นกำลังใจให้คุณพายพิณเสมอ ^^
รออ่านเรื่อง นาคมารค ของปราณธร สนพ คำต่อคำค่ะ
เรื่อง Medico Y เยลกับยัยป้าผู้น่ารัก ของ May112 ค่ะ
รอเรื่อง แสนรัก ของอยุทธ์ กับเรื่องนี้แหละค่ะ งานหนังสือสัปดาห์ครั้งนี้มีหลายเล่มของคำต่อคำที่น่าสอยมากค่ะ กระเป๋าตังกรอบเลยทีเดียว
ปล.เรื่องปิ่นรักปักใจนี้แอบตามในเด็กดีอยู่เหมือนกัน แม้จะไม่ทัน(ลบก่อน) แต่ก็รู้สึกหลงรักปิ่นมณี เพราะนางเท่และเก่งมากจริงๆค่ะ 5555+
รออ่านเรื่องนี้เลยค่ะ "ปิ่นรักปักใจ" อยากอ่านงานของนักเขียนค่ะ น่าสนใจทั้งคนเขียนและนิยายเลย อ่านสัมภาษณ์แล้วชื่นชมในความพยายามที่ผลักดันผลงานของตัวเองออกมาจนสำเร็จ เพราะรู้ว่ากว่าจะออกมาสักเรื่องให้คนได้อ่านไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แล้วเรื่องนี้ออกมาสองเล่มจบ ย่อมไม่ธรรมดา เรื่องนี้น่าสนใจตรงคาแร็กเตอร์นางเอก สวยทั้งที่อ้วนแต่ก็มีฝีมือ นานๆจะเจอนางเอกที่ฉีกแนวบ้าง ยิ่งเป็นแนวจีนด้วย ชวนลองมากค่ะ เห็นถึงความตั้งใจของนักเขียนแล้ว อยากสนับสนุนผลงานและเป็นกำลังใจให้นักเขียนค่ะ
รอหลายเล่มมากเลยค่ะ สงสัยงานนี้ต้องกรอบ
1.พิษพยัคฆ์ จากชุดสืบเสน่หา ของฉัตรฉายหรือ Hideko_Shineshine ค่ะ เพื่อนๆไปตามอ่านตัวอย่างตอนนี้ยังทันนะคะ เพราะจิ้น ฟิน ตัวแตก
http://my.dek-d.com/moddom2010/writer/view.php?id=1257297
2. DIE FOR YOU ของ Hideko_Shineshine
http://my.dek-d.com/moddom2010/writer/view.php?id=1352262
3. ทวงรักสิเน่หาเถื่อน ของ หงสรถ
http://writer.dek-d.com/nuhamnuham/writer/view.php?id=1186207
4. เจ้าบ่าวยมฑูต ของ ญนันทร
http://my.dek-d.com/aliceanbeaudoin/writer/view.php?id=1126935
5. มายาลับ สลับรัก ของ กรกานท์
http://my.dek-d.com/love_in_a_mist/writer/view.php?id=1295767
6. รักกันพัลวัน ของ เชอริณ
http://my.dek-d.com/-seven-/writer/view.php?id=1354570
7. แสนรัก ของ อยุทธ์
http://my.dek-d.com/haleluya_life/writer/view.php?id=925475
8. เล่ห์รักลิขิตลวง ของ รอยพระจันทร์
http://my.dek-d.com/caio/writer/view.php?id=972035
9. ซ่อนเงาปรารถนา ของ นีลรตา
http://my.dek-d.com/neal_blackpearl/writer/view.php?id=1288594
10. สวรรค์ เถื่อน ของ baiboau
http://my.dek-d.com/baiboau/writer/view.php?id=570249
11. รอยทรายใต้ดาว ของ รพัด
http://writer.dek-d.com/Writer/story/view.php?id=421963
12. พันธกานต์รัก ผักบุ้ง
http://my.dek-d.com/nupakbungnaka/writer/view.php?id=1368376
13. รักพรางใจ ลักษณะปรีชา
http://my.dek-d.com/dogsabang1234/writer/view.php?id=853688
ยังไม่หมดที่ลิตส์ไว้นะคะ เราตามอ่านในเด็กดีหลายเรื่องแต่ดันออกงานหนังสือพร้อมๆกัน ตอนนี้เลยเตรียมตุนมาม่าไว้ที่ห้องแล้วึ่ะ กรอบแน่นอน :(
อ่านแล้วรู้สึกได้กำลังใจมากมายอย่างบอกไม่ถูกเลย ตอนนี้ก็อายุ 15 ปีแล้ว ตั้งใจเขียนนิยายมาตลอด แต่เพราะพวกสาเหตุ ยอดวิวน้อย คอมเม้นต์ไม่มี ขี้เกียจบ้าง เปลี่ยนพล็อตไปเรื่อย เลยทำให้เขียนไม่เสร็จสักที แต่ต่อไปนี้จะพยายามให้มากขึ้นกว่าเดิม 10 เท่า! >< ขอบคุณนะคะที่มาแชร์เรื่องราวดีๆให้ฟัง
เป็นบทสัมภาษณ์ที่ทำให้มีกำลังฝ่าฝันกับอุปสรรคต่างๆ...สู้สู้ค่ะ จะติดตามดูผลงานของคุณพายพิณต่อไปค่ะ