7 วิธีที่อยากให้รู้ ฉันควรจะหาข้อมูลเขียนนิยายยังไงดี...?

7 วิธีที่อยากให้รู้ ฉันควรจะหาข้อมูลเขียนนิยายยังไงดี...?  
 

สวัสดีจ้า ชาวนักเขียนเด็กดีทั้งหลาย เชื่อว่าทุกคนที่เข้ามาในบทความของเราน่าจะมีความฝันอยากเป็นนักเขียนกันทุกคน และวันนี้ สิ่งที่เราอยากมาชวนทุกคนคุยก็คือ ‘การค้นหาข้อมูล’ ค่ะ
 

ถ้าใครมีเพื่อนเป็นนักเขียนหรือเคยคุยกับนักเขียนมาก่อนหรือแม้แต่เคยอ่านบทสัมภาษณ์ของเว็บเรา เชื่อว่าจะต้องเคยได้ยินคำว่า ‘ค้นหาข้อมูล’ มาอย่างแน่นอน ก่อนจะเขียนนิยาย นักเขียนส่วนใหญ่ก็ต้องทำการบ้านหาข้อมูลจากช่องทางต่างๆ เสมอ บางคนก็หาข้อมูลจากการสัมภาษณ์ บางคนก็หาข้อมูลจากอินเทอร์เน็ต บางคนก็หาข้อมูลจากสถานที่ต่างๆ ที่ไปเที่ยว เรียกได้ว่า การค้นหาข้อมูล เป็นหนึ่งในพฤติกรรมสำคัญของนักเขียนเลยล่ะค่ะ  
 

วันนี้เรามาชวนคุยเจาะลึกเรื่องค้นหาข้อมูลกันดีกว่า จะได้เข้าใจกระบวนการนี้ได้ดียิ่งขึ้น ไปทีละขั้นนะคะ ดูไปพร้อมๆ กัน
 

 

ก่อนเริ่มต้นค้นหาข้อมูล ควรจัดการทุกอย่างให้เป็นระบบก่อน เพราะข้อมูลนั้นมีอยู่มากมาย หากเราไม่รู้จักจัดการให้เป็นหมวดหมู่ แต่หามาแล้วเซฟไว้มั่วๆ แปะรวมกันมั่วๆ แทนที่จะผลดีอาจกลายเป็นผลลบได้มากกว่า ซึ่งนักเขียนแต่ละคนต่างก็มีนิสัยที่แตกต่าง ดังนั้น การจัดการของแต่ละคนก็ต้องแตกต่างกันไปด้วย ด้านล่างนี้คือวิธีการจัดการง่ายๆ ที่เราเตรียมมาฝากค่ะ
 

- เตรียมแยกโฟลเดอร์เอาไว้เป็นหมวดหมู่ เช่น โฟลเดอร์ฉาก โฟลเดอร์ตัวละคร โฟลเดอร์สถานที่ โฟลเดอร์การแต่งกาย แล้วถ้าได้ข้อมูลอะไร ก็ก็อปปี้ใส่ลงในโฟลเดอร์นั้นๆ ได้เลย 

- ถ้าในแต่ละโฟลเดอร์ ก็มีโฟลเดอร์ย่อยๆ แบ่งไปอีก เช่น โฟลเดอร์ตัวละคร : พระเอก, นางเอก, ตัวร้าย, แม่พระเอก, พ่อนางเอก เป็นต้น    

- จดลงสมุดและแยกเอาไว้เป็นส่วนๆ กันลืม 
 

ไม่ว่าจะเลือกทำแบบไหน วิธีไหน ก็ขอให้เป็นวิธีที่เหมาะกับเรามากที่สุด และควรระมัดระวัง คอยทยอยสำรองข้อมูลต่างๆ เอาไว้ด้วย กันข้อมูลหาย 
 

ในฐานะนักเขียน คุณควรจะเป็นนักอ่านด้วย ยิ่งอ่านเยอะเท่าไหร่ ก็ยิ่งพัฒนาทักษะและทำให้คุณเขียนได้ดีขึ้น ก่อนจะเขียนนิยายสักเรื่อง เราแนะนำให้คุณอ่านหนังสือให้มากที่สุด เพื่อใช้เป็นข้อมูลสำหรับเขียนนิยายของคุณ จะอ่านหนังสือ, หนังสือพิมพ์, ข่าวออนไลน์, นิยายคนอื่น, วารสารต่างๆ, นิตยสาร หรืออะไรก็ได้ทั้งนั้น เลือกอ่านในแบบที่คุณชอบ สิ่งสำคัญคือ คุณอาจจะต้องเลือกหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับนิยายของคุณ เช่นจะเขียนนิยายฆาตกรรมชิงทรัพย์ ก็อาจจะอ่านข่าวที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ หรือจะเขียนนิยายที่พระเอกเป็นนักธุรกิจสายออนไลน์ ก็ต้องอ่านข้อมูลเรื่องนี้ให้มากๆ โดยแรกเริ่ม เราอยากให้คุณเลือกหัวข้อที่อยากอ่านเสียก่อน จากนั้นค่อยไปตามหานิยาย, หนังสือ, ลิงก์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับนิยายของคุณ สถานที่ที่ใช้หาข้อมูลก็ง่ายมาก ถ้าหากอยากจริงจังหน่อย ก็ไปห้องสมุดเลย ไปค้นข้อมูลอย่างจริงจังไปเลย ยิ่งถ้าคุณยังเรียนอยู่ ก็เข้าห้องสมุดของโรงเรียนได้ มีหนังสือมากมายให้อ่าน หรือถ้าคุณเป็นนักเขียนรุ่นใหม่ ก็ลองใช้บริการอินเทอร์เน็ตได้ หาข้อมูลได้ทุกที่ทุกเวลา ข้อควรระวังคือ ข้อมูลในอินเทอร์เน็ตนั้นมีมากมายมหาศาล จนบางทีก็ไม่รู้ว่าอันไหนจริงอันไหนเท็จ เราอาจจะต้องเช็กดูเว็บไซต์ว่าเชื่อถือได้หรือเปล่า ข้อมูลที่ได้มีแหล่งอ้างอิงบ้างไหม มาจากไหน ในยุคที่เทคโนโลยีเป็นใหญ่เช่นนี้ ควรใช้อินเทอร์เน็ตให้เป็นประโยชน์มากที่สุดและได้ผลมากที่สุด  
 

หนังสือ, หนังสือพิมพ์, ข่าวสารต่างๆ ไม่ใช่แหล่งข้อมูลเดียวที่เข้าถึงได้ นอกจากแหล่งข้อมูลด้านการอ่านแล้ว ก็ยังมีสื่ออื่นๆ ให้เลือกใช้บริการ เช่น ภาพยนตร์ สารคดี ซึ่งมีลักษณะเป็นภาพเคลื่อนไหว ไม่ใช่ตัวอักษร การได้ดูภาพเคลื่อนไหวบางทีก็ช่วยเราได้เยอะในด้านภาพของสถานที่, วัฒนธรรมต่างๆ หรือวิถีชีวิต การได้เห็น ได้ดูสิ่งต่างๆ เหล่านี้ จะเปิดโลกของเรา ทำให้เราสามารถจินตนาการได้ว่าตัวละครของเราควรใช้ชีวิตอย่างไหน อยู่ที่ไหน บรรยากาศในเรื่องเป็นอย่างไร ยิ่งถ้าเราเขียนนิยายประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวกับยุคอดีต การได้ดูสารคดีหรือภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้อง จะช่วยให้เราเห็นภาพและจินตนาการออกได้ ยิ่งถ้ามาใช้ร่วมกับข้อมูลที่ได้จากการอ่าน ก็จะทำให้นิยายของเราสมบูรณ์มากขึ้น นอกจากภาพเคลื่อนไหวแล้ว เราสามารถหาข้อมูลจากภาพต่างๆ ได้ด้วย เช่น ถ้าเราต้องการภาพบ้านของพระเอก โดยเรากำหนดไว้ว่าเป็นต้องเป็นบ้านสองชั้น มีสีฟ้า มีเฟอร์นิเจอร์แบบโมเดิร์น มีสวนที่ออกแบบโดยมัณฑนากรอย่างดี เราก็สามารถค้นหาภาพต่างๆ ได้ทั้งจากกูเกิ้ล Pinterest Tumblr เป็นต้น เดี๋ยวนี้มีแหล่งภาพสวยๆ ให้เราเยอะแยะ ใช้ให้เป็นประโยชน์ได้เลย
   

เวลาเขียนนิยายนักเขียนต้องทำงานคนเดียวก็จริง แต่ตอนค้นหาข้อมูลเราสามารถพูดคุยกับผู้คนได้ นี่เราหมายถึงผู้คนตัวจริงๆ นะ เช่น สมมติว่า เรื่องที่เราเขียนนั้น พระเอกเป็นนักออกแบบเว็บไซต์ เราก็สามารถหาคนที่เป็นนักออกแบบเว็บไซต์จริงๆ และพูดคุยสอบถามถึงวิถีชีวิต การทำงานต่างๆ ได้ หรือถ้าพระเอกของเราเป็นวิศวกรเคมี ก็ต้องสอบถามหน่อยว่าเขาทำงานเกี่ยวกับอะไร ของพวกนี้เราลองถามเพื่อนๆ ได้ว่ามีคนรู้จักทำอาชีพนี้ไหม ลองพยายามเข้าถึงตัวของแหล่งข้อมูล จะได้สัมภาษณ์ ได้พูดคุยกัน และได้เข้าใจอาชีพที่เราเขียนถึงจริงๆ ในเมื่อสมัยนี้ โซเชี่ยลมีเดียกำลังแพร่หลาย และอินเทอร์เน็ตก็ทำให้เราติดต่อสื่อสารได้รวดเร็ว ก็ลองใช้วิธีนี้ได้ ยุคดิจิตอลทำให้เราหาข้อมูลได้รวดเร็วและมีประโยชน์กว่าที่คิดมาก ที่สำคัญ การได้พบปะพูดคุยกับคนที่ทำอาชีพนั้นๆ จริงๆ ยังจะทำให้เราเกิดแรงบันดาลใจและทำให้เราสร้างสรรค์ตัวละครได้มีเสน่ห์มากขึ้นด้วย 
 

การได้คุยกับผู้คนจริงๆ ก็มีประโยชน์ต่อการเขียนนิยายมากแล้ว แต่อีกวิธีหนึ่งที่ทำได้ก็คือ การเดินทางไปยังสถานที่ดังกล่าวจริงๆ เพื่อนำมาปรับใช้และเขียนลงในนิยาย อย่างเช่น ถ้าเราจะเขียนฉากที่พระเอกนางเอกไปญี่ปุ่น ถ้ามีเงินก็อาจจะเดินทางไปเลยจริงๆ เพื่อจะได้เขียนได้อย่างละเอียดและสมจริง หรือไม่อย่างนั้นก็อาจจะไปตลาดน้ำสักแห่ง ไปทุ่งทานตะวัน ไปภูกระดึง ไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่ไกลมาก เราก็ไปสัมผัสสถานที่จริง ไปสำรวจ ไปเก็บเอาบรรยากาศมาเขียนลงในนิยาย บอกได้เลยว่าการเขียนฉากจากสถานที่จริงกับการเขียนฉากจากการวาดวิมานในอากาศนั้น ความสมจริงมันแตกต่างกันมากๆ แต่สิ่งที่ต้องระวังคือ เราต้องเก็บเอาความรู้สึกในครั้งแรกที่ได้ไปยังสถานที่นั้นๆ เอาไว้และนำมาเขียน ไม่ใช่เขียนอย่างคนที่เคยไปมาแล้ว ต้องเขียนผ่านสายตาของตัวละครอย่างระมัดระวัง นิยายของเราจะได้สดใหม่และน่าอ่าน 
 

เวลาหาข้อมูล นักเขียนส่วนใหญ่มักจะมองว่า... ก็หาแค่ข้อมูลประกอบหลักๆ เช่น ฉาก ตัวละคร พล็อต แค่นี้ก็มากพอแล้ว แต่ส่วนใหญ่ไม่ได้สนใจพวกรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งเราบอกเลยว่าคิดผิดแล้ว ข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ นั้นสำคัญมากพอๆ กับฉากใหญ่ๆ เช่น ความหมายของดอกไม้ที่พระเอกให้นางเอก ยารักษาโรคที่พ่อนางเอกกิน หรือแม้แต่รุ่นของกล้องที่พระเอกใช้ ถ้าหากเราหาข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้มาได้ ก็จะทำให้นิยายของเราดูสมจริงและน่าอ่าน และคนอ่านก็จะประทับใจด้วย
 

อันนี้อ่านแล้วเชื่อว่าทุกคนคงจะเข้าใจเราได้ดี บางที ก่อนเขียนนิยายเรื่องหนึ่ง เราเอาแต่ยึดติดกับการหาข้อมูล เอาแต่ทำการบ้าน เอาแต่ค้นข้อมูลไปเรื่อยเปื่อย แล้วสุดท้าย แทนที่จะได้เขียนนิยาย กลับกลายเป็นว่าเราหยุดหาข้อมูลไม่ได้ แถมข้อมูลมากมายที่หามา ได้ใช้แค่นิดเดียวอีกต่างหาก เพราะงั้น เราต้องขอบอกคุณไว้ก่อนเลยว่าก่อนจะหาข้อมูลอะไร เอาแค่พอดี เอาแค่เท่าที่จำเป็น ไม่ใช่หาไปแล้วเลยเถิด หาไม่หยุด หาเพื่อสนองความอยากรู้ของตัวเอง พยายามรู้จักคำว่า “พอ” บ้าง และอย่าเอาแต่หาข้อมูลจนลืมเขียนนิยาย ไม่อย่างนั้น จะไม่ได้เขียนสักที... ทีนี้ก็ไม่มีนิยายให้คนอ่านอ่านพอดีน่ะสิ! 
 

นอกจากนี้อีกเรื่องที่อยากเตือนก็คือ เราไม่จำเป็นต้องหาข้อมูลทั้งหมดให้ครบถ้วนก่อนแล้วค่อยลงมือเขียน แต่เราเขียนไปหาข้อมูลไปก็ได้ เพราะถ้าเรามัวแต่รอหาข้อมูลให้ครบ เดี๋ยวจะล่าช้า แทนที่จะได้เริ่มเขียนเร็วๆ ก็กลายเป็นล่าช้าไปหลายต่อหลายเดือน แล้วจะกลายเป็นหมดอารมณ์ ลืมพล็อตไปเสียก่อน ยังไงรีบเขียนตั้งแต่ยังมีแรงบันดาลใจเยอะๆ จะดีกว่านะ 
 

สรุปสั้นๆ ง่ายๆ ว่า หาข้อมูลแต่พอดี และเขียนให้เร็ว น่าจะเหมาะที่สุด