/>

Monsty Planet - ถ้าเราชอบอะไรมากๆ เราจะมีเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบเสมอ []

วิว

"ถ้าเราชอบอะไรมากๆ เราจะมีเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบได้เสมอ"

Monsty Planet 

สวัสดีน้องๆ ชาวเด็กดีทุกคนค่ะ ใครที่กำลังมองหาแรงบันดาลใจอยู่ วันนี้พี่แนนนี่เพนได้แรงบันดาลใจมาจากนักวาดภาพประกอบคนหนึ่งที่มีลายเส้นน่ากิน เอ้ย วาดรูปได้น่ากินที่สุดในประเทศเลยก็ว่าได้ เธอเป็นเจ้าของเพจ Monsty Planet (มอนสตี้ แพลนเน็ท) ที่มีผลงานหนังสือมาแล้วถึง 2 เล่ม ใครที่ชอบเรื่องราวของคาเฟ่ และขนมหวาน น่าจะรู้จักผลงานเรื่อง "I'm fine / cafe / and you" และเล่มล่าสุดกับเรื่องราวของขนมหวานจากแต่ละยุคสมัยในหนังสือเรื่อง "22 ปีแห่งความหวาน" แต่หากใครที่อ่านมาถึงตรงนี้แล้วยังไม่รู้ว่า Monsty Planet คือใคร? เรามาทำความรู้จักกับนัท ณัชณิชา แก้วมังกร หญิงสาวผู้เป็นทั้งนักเขียน นักวาดภาพประกอบ และนักครีเอเตอร์กันเลยค่ะ แต่ก่อนจะไปรู้จัก Monsty Planet ขอแอบสปอยล์ว่าท้ายบทความมีอะไรดีๆ มาเซอร์ไพรส์ด้วย! 

Monsty Planet - ถ้าเราชอบอะไรมากๆ เราจะมีเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบเสมอ

00 - Monsty Planet คือ Creative Place พื้นที่ทดลองงาน 

"เราให้นิยาม Monsty Planet ว่ามันคือ Creative Place พื้นที่ทดลองงาน เราคิดว่าทุกคนควรเรียนรู้ได้ตลอดเวลา ไม่จำเป็นว่าเรียนจบแล้วคือจบเลย ไม่ต้องเรียนรู้อะไรอีก เรารู้สึกว่าตรงนี้เป็นพื้นที่ทดลองงานที่เราอยากหาอะไรทำไปเรื่อยๆ ใช้ตรงนี้เป็นสื่อกลางแล้วต่อท้ายด้วยสิ่งที่เราทำว่า By Monsty Planet พอเรามีความคิดแบบนี้ ตอนนี้เราก็เลยได้ลองอะไรหลายอย่างมากขึ้น กลายเป็นว่าราเจออะไรที่เราอยากทำจากตรงนี้เยอะมาก เราก็เลยรู้สึกว่าตรงนี้คือพื้นที่กลางของเราจริงๆ เหมือนเรามาค้นหาตัวเองจากงานที่เราทำ จากคนที่เราเจอ.."

01 - นัท ณัชณิชา แก้วมังกร เป็นเด็กที่เคยถูกวิจารณ์ว่าดรอว์อิ้งห่วย!

สมัยที่ Monsty Planet ยังเป็นเพียง นัท-ณัชณิชา แก้วมังกร เด็กสาวมอหกที่กำลังเลือกทางเดินชีวิต เธอรู้ตัวตั้งแต่แรกแล้วว่าเธอ "ชอบวาดรูป" แต่ก็ถูกทำให้ไขว้เขวเพียงเพราะคำพูดเพียงไม่กี่คำ..

"ตอนแรกเราอยากเรียนออกแบบนิเทศศิลป์ เราเลยไปติววาดรูปปรับพื้นฐาน ตอนนั้นเรายอมรับว่าเราเด็กมาก เรารู้แค่ว่าเราชอบวาดรูปน่าจะไปทางนี้ได้ แต่รุ่นพี่ที่เขามาติวให้เราเขาพูดประโยคหนึ่งที่ทำให้เรารู้สึกลังเล เขาบอกเราว่า 'น้องวาดรูปแบบนี้น้องสอบไม่ติดหรอก ฝีมือน้องมีแค่นี้ แล้วตอนนี้น้องยังเรียนแค่คอร์สพื้นฐานอยู่เลย สอบไม่ติดแน่ๆ' เขาบอกว่าเรายังวาดไม่ค่อยดี เราไม่แม่นโครง ตอนนั้นเราเปราะบาง ไม่มีภูมิต้านทานต่อคำพูดของคนที่เข้ามาพูดทำลายกำลังใจเรา.. เราก็เลยรู้สึกเขวมาก หรือเราอาจจะไม่เหมาะกับทางนี้ ตอนนั้นเราก็เบนไปติวหลายอย่างเลยนะ แต่ก็ยังไม่เจอที่ใช่ จนมาจบที่วรรณคดี เอกภาษาไทย มศว เราคิดว่าน่าจะเรียนทางนี้ได้ เพราะเราชอบอ่าน (หัวเราะ) คิดว่าถ้าไปวาดรูปไม่ได้ก็น่าจะมาทางนี้ได้เหมือนกัน เพราะจริงๆ ในหลักสูตรมันไม่ได้เรียนแค่วรรณคดีนะ มันเรียนเรื่องหลักภาษาด้วย ถ้าเกิดในอนาคตเราอยากเขียน ก็น่าจะต่อยอดได้เหมือนกัน"

Monsty Planet - ถ้าเราชอบอะไรมากๆ เราจะมีเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบเสมอ

02 - Monsty Planet กับหญิงสาวที่บ้าการวาดรูป

"สมัยเรียนปริญญาตรี เราเลือกเรียนโทได้ เราเลยเลือกเรียนโทศิลปกรรมการออกแบบ แล้วมีวิชาหนึ่งชื่อว่า Creative Branding ถ้าจะเรียนวิชานี้ต้องวาดรูปในคอมได้! แล้วเราวาดรูปด้วยมือมาตลอดไง คิดว่าไม่รอดแน่ๆ พอจะไปถอนวิชานี้ออกก็ไม่ทันแล้ว มันจำเป็นต้องเรียนแล้ว ไม่งั้นเรียนไม่จบแน่ๆ เราเลยต้องไปหาครูมาสอนเพิ่มสอนใช้ Illustrator, Photoshop เริ่มใหม่หมดเลย แล้วเราก็ไปเจอโปรแกรมวาดรูป PaintTool SAI พอได้ลองใช้เรารู้เลยว่ามันใช่ มีสี มีบลัชให้เลือกใช้เยอะมาก หลังจากนั้นก็เหมือนคนบ้าเลยค่ะ วาดรูปทุกวันจนเพื่อนรำคาญ (หัวเราะ) เพราะเราวาดแล้วเอาไปอัปลงเฟซบุ๊กทุกวัน เพื่อนเลยแนะนำให้มาลองเปิดเพจดู มีที่ไว้ลองงานด้วย นี่เลยเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เกิด Monsty Planet ขึ้นมาค่ะ" 

ต้องวาดรูปไปด้วยเรียนไปด้วยเหนื่อยไหมคะ? 

"ตอนนั้นเหนื่อยมากค่ะ เรียนหนักมาก แต่เหมือนเรามีพลังบางอย่างช่วยให้เราไปต่อได้ เรารู้สึกเลยว่า ถ้าเราชอบอะไรมากๆ เราจะมีเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบได้เสมอ

03 - วาดรูปด้วยศาสตร์การเล่าเรื่อง

"สมัยเรียนอยู่เราทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย มีวาดภาพประกอบ มีวาดโลโก้ให้หลายแบรนด์เลย เรารู้สึกว่าเราโตมากับหลายๆ แบรนด์เลยนะ ตอนนั้นเรารู้สึกได้เลยว่า ถ้าเทียบการเขียนกับการวาดรูปแล้ว เราชอบวาดรูปมากกว่า การเขียนมันเป็นพื้นฐานที่เราเรียนมาอยู่แล้ว แต่การวาดรูปมันคือความชอบ มันคือความท้าทาย พอเราเรียนจบ สิ่งที่เราเคยเรียนแล้วเอามาใช้มากที่สุดก็คือ "การเล่าเรื่อง" เราเรียนวิธีการผูกเรื่อง สร้างปมให้ตัวละครว่าตัวละครนี้มีที่มาจากไหน ต้องมีลักษณะยังไง แล้วเราก็ใช้วิธีการเล่าเรื่องแบบนี้มาสร้างคาแรคเตอร์ให้งานของเรา เหมือนเราต้องคิดมาก่อนว่าคาแรคเตอร์นี้จะเป็นยังไง แต่งตัวแบบไหน ไลฟ์สไตล์เป็นยังไง ต้องสร้างภูมิหลังให้เขา เราต้องจินตนาการเยอะเหมือนกันนะ (หัวเราะ)"

Monsty Planet - ถ้าเราชอบอะไรมากๆ เราจะมีเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบเสมอ

04 - นักวาดภาพประกอบกับงานที่ต้องทำให้ตรงใจ (ใคร?)

"ถ้าพูดถึงการทำงานของนักวาดภาพประกอบ จริงๆ มันมีบรีฟงานมาให้ค่ะ งานวาดต้องมีบรีฟ มีโครงเรื่องที่จะเล่า อย่างเรื่องล่าสุด 22 ปีแห่งความหวาน เป็นตีมขนมที่เรากินมาตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่อนุบาลจนถึงปัจจุบัน มันก็จะอิงกับความจริงว่าทุกคนที่โตมากับยุค 90 ต้องเคยเจอขนมต่างๆ เหล่านี้มาก่อน มันเหมือนการเล่าเรื่องที่เราต้องคิดจากตัวเราก่อน แล้วค่อยๆ ย้อนอดีตไปเรื่อยๆ ค่อยๆ ผูกเรื่องว่าตอนเด็กพอเราทำอันนี้เสร็จ เราไปทำอะไรต่อ.. โครงเรื่องทุกอย่างมันก็คือเรานั่นแหละ"

งานบรีฟกับงานตามใจตัวเองแบบไหนยากกว่ากัน?

"เราว่างานที่เขียนตามใจตัวเองยากกว่ามีบรีฟนะ (หัวเราะ) ถ้าจะเขียนตามใจตัวเองมันก็นานๆ ที เพราะบางครั้งมันต้องอาศัยไอเดีย แต่งานบรีฟคือเรารับงานมา เราได้คุยกับคนที่เขาอยากได้งานเราจริงๆ แล้วเราเห็นภาพเดียวกับที่อยู่ในหัวของเขา เราต้องเห็นภาพตรงกัน แล้วแปลงภาพจากในหัวเขาออกมาเป็นภาพจริงๆ ให้ได้ ในฐานะที่เราเป็นนักวาดรูปประกอบ เรามีหน้าที่ทำให้ภาพในจินตนาการชัดเจนขึ้น ซึ่งเราชอบนะ" 

05 - ไอเดียเป็นเรื่องประหลาด

"พอเราทำงานเยอะๆ สมองเราก็จะล้านะ คนที่ทำงานพวกนี้ต้องมีเวลาตกตะกอนความคิด เราต้องหยุดพัก เราเคยคิดว่าเราหยุดวาดไม่ได้ ต้องวาดต่อสิ มีคนรออยู่นะ แล้วมันมีช่วงหนึ่ง มีคนส่งข้อความมาบอกว่าช่วงนี้ไม่เห็นวาดรูปเลยค่ะ เราก็อยากส่งกลับไปเหมือนกันนะว่าคิดไม่ออกค่ะ (หัวเราะ) แล้วเรื่องไอเดียเป็นเรื่องประหลาดนะ มันจะมามันก็มาเอง เราชอบไอเดียมาตอนกำลังอาบน้ำ (หัวเราะ) ต้องเอากระดาษมาวางเตรียมไว้เลย พวกนี้มันบังคับไม่ได้จริงๆ ถ้ามีไอเดียปุ๊ปมันจะมาเอง อย่างตอนจะหลับอยู่ๆ ไอเดียก็โผล่มา ตอนนั้นเรารู้สึกว่าเราไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้ มันทรมานเกินไป นอนไม่เต็มที่ รู้สึกว่าไอเดียมันจะพลุ่งพล่านตลอดเวลา เราเลยพยายามไม่คิด แล้วปล่อยให้มันเกิดขึ้นเองดีกว่า"

Monsty Planet - ถ้าเราชอบอะไรมากๆ เราจะมีเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบเสมอ

06 - คิดเป็นภาพแล้วจดเหตุการณ์เป็น Mind Map 

"เวลาเรามีไอเดีย เราจะคิดเป็นภาพ แล้วจดเป็นเหตุการณ์เป็นมายด์แม็ป (Mind Map) มันลำดับความคิดง่ายกว่านะ พอเรามีเหตุการณ์ในหัวปุ๊ป เราก็จะจดเลยว่ามีองค์ประกอบแบบไหน แยกไปว่าเหตุการณ์นี้มีอะไรบ้าง แล้วมันก็จะได้รายละเอียดออกมาเยอะมาก พอเราจะเอาไอเดียที่ได้มาวาด มันก็มีภาพให้คิดว่าต้องเป็นแบบไหน มันก็จะง่ายขึ้น"

07 - Monsty Planet กับการเป็นครีเอเตอร์ (Creator) 

"เราเป็นทั้งนักวาดภาพประกอบ นักเขียนก็เป็นนะ ตอนหลังเรามาเป็นครีเอเตอร์ (Creator) คือเป็นคนสร้างคาแรคเตอร์ ตอนที่เราไปแสดงงานที่ต่างประเทศ เราได้เจอคนที่ทำงานด้านครีเอเตอร์เยอะมาก เรารู้สึกว่างานพวกนี้ถ้าเป็นที่ต่างประเทศมันไม่ใช่เรื่องไร้สาระเลย เขาอินกับงานคาแรคเตอร์ที่เขาสร้างขึ้นมามาก เขาบอกว่ามันเป็นงานที่มีชีวิต เราเป็นคนที่ให้ชีวิตมัน เรียกว่าเราเป็นคนสร้างสรรค์มันขึ้นมาก็ว่าได้ ตอนนั้นเรารู้สึกว่าอยากทำแบบนี้บ้าง ถ้าเราสร้างคาแรคเตอร์ที่เจ๋งๆ ขึ้นมาได้ เราน่าจะไประดับโลกได้นะ"

Chubby Bobby คืองานครีเอเตอร์ภายใต้ Monsty Planet?

"อย่างสไตล์ของ Monsty Planet ก็จะดูเป็นงานวาดสีเทียน เราใช้บลัชให้พื้นผิวมันจะไม่เรียบ แล้วใช้สีสดๆ ตามแบบที่เราชอบ ส่วน Chubby Bobby ก็ยังเป็นเรา เป็นสีเทียนดูเสมือนจริงเหมือน Monsty Planet แต่เป็นคาแรคเตอร์ที่เราสร้างขึ้นมา แล้วเพิ่งปรับลายเส้นหลังกลับจากไต้หวัน ตอนแรกงานเรามันจะไม่มีขอบ แล้วตอนอยู่ไต้หวันมีคนมาวิจารณ์งานเรา เขาเป็นครีเอเตอร์ที่คลุกคลีอยู่กับงานศิลปะมาเยอะ เขาก็มาพูดตรงๆ เลยว่า งานของเราดีนะ แต่การที่งานไม่มีเส้นมันจะทำให้งานเราจมเวลาไปอยู่กับวัตถุที่มันขาวเหมือนกัน แล้วเราไม่เคยเห็นจุดๆ นี้เลย จนกระทั่งเขามาบอกเรา เราเลยรู้สึกขอบคุณมาก ที่ทำให้เราพัฒนาตัวเองขึ้นไปอีก" 

Monsty Planet - ถ้าเราชอบอะไรมากๆ เราจะมีเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบเสมอ

08 - ถ้าอยากสำเร็จอย่าหยุดพัฒนาตัวเอง

"คนส่วนใหญ่จะตั้งความหวังว่าทำไปสักปีสองปีจะต้องสำเร็จ คือทุกคนจะคิดว่าความสำเร็จมันต้องเกิดขึ้นเร็ว แต่ความจริงคือ กว่าเราจะได้เขียนหนังสือสองเล่มนี้ เราเคยยื่นสำนักพิมพ์มาเกือบยี่สิบที่นะ เราอยากบอกว่า อย่ากลัวความล้มเหลว ถ้าเราโดนปฏิเสธ เราควรกลับมามองตัวเองว่าเราอ่อนตรงไหน เราควรพัฒนาต่อไปยังไง สิ่งสำคัญเราต้องวิ่งเข้าหาโอกาส แล้วโอกาสมันเป็นช่วงจังหวะชีวิตด้วยนะ ถ้าเราทำมากพอคนอื่นก็จะเห็นเองว่าเรามีค่า เราต้องพัฒนาตัวเอง เราควรสร้างโอกาสให้ตัวเองเสมอ สำคัญเลยคืออย่าโทษคนอื่น อย่าโทษความพยายามของเรา เพราะบางทีงานของเราอาจจะดีแล้ว แต่มันอาจจะไม่เข้ากับตีมที่เขาต้องการต้องการได้ มันต้องมีอยู่แล้วแหละคนที่ชอบงานของเรา แค่ต้องรอเวลา" 

09 - วาดรูปไปจนแก่กับ Monsty Planet 

"อยากทำแค่อาชีพนี้เลยค่ะ เราคิดว่าอยากวาดไปเรื่อยๆ จนวาดไม่ได้แล้ว.. เรารู้สึกว่าเราได้อะไรหลายอย่างจากการวาดรูป เราได้เพื่อน ได้เจอคนต่างชาติต่างวัฒนธรรมที่มีความคิดเหมือนกันกับเรา หลายคนที่เข้ามาในชีวิตเราจากการวาดรูปเป็นแรงบันดาลใจให้เราเยอะมาก เราเลยอยากวาดรูปไปจนแก่เลย (หัวเราะ) แล้วเราวาดทุกวันจนรู้สึกว่ามันเป็นชีวิตประจำวันไปแล้ว เราคิดว่าเราไม่น่าจะทำอะไรได้ดีไปกว่าการวาดรูปแล้ว ณ ตอนนี้นะ เพราะในหัวเรามันมีไอเดียผุดมาเต็มเลย มันมีความสุข อยากทำนั่นนี่เต็มไปหมดเลย แล้วการวาดรูปทำให้เราเจออะไรหลายอย่างในชีวิตที่ไม่คาดคิดว่าชีวิตนี้จะเจอ โดยเฉพาะคน เรารู้สึกว่างานเราเป็นงานที่เป็นมิตร มีปฏิสัมพันธ์ เราได้เรียนรู้ความสำเร็จจากคนที่เขาประสบความสำเร็จก่อนเรา ผ่านงานวาดรูป เรารู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่ดีที่สุด"

Monsty Planet - ถ้าเราชอบอะไรมากๆ เราจะมีเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบเสมอ

10 - ไปใช้ชีวิตซะ! 

"เด็กรุ่นใหม่ควรพาตัวเองออกไปนอกประเทศ (หัวเราะ) เราไม่ได้ดูถูกประเทศเรานะ แต่การที่เราได้ไปเจอคนจากหลากหลายวัฒนธรรม มันทำให้เราเห็นอะไรที่กว้างขึ้น อย่างเรื่องศิลปะในไทย ยังมีหลายคนที่มองว่ามันคือเรื่องไร้สาระ ไม่มีคุณค่า แต่ขณะเดียวกัน ต่างชาติเขาให้คุณค่ากับงานศิลปะมากนะ มันทำให้เราเห็นคุณค่าในตัวเองเยอะมาก เราเชื่อว่าเราสามารถทำอะไรได้มากกว่าที่เราทำอยู่ตอนนี้ได้อีกเยอะแยะเลย
 

Monsty Planet - ถ้าเราชอบอะไรมากๆ เราจะมีเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบเสมอ

น้องๆ คนไหนที่ชอบทั้งการวาดรูปและการเขียน Monsty Planet ได้พิสูจน์ให้เราเห็นแล้วว่าทั้งสองอย่างนี้สามารถไปด้วยกันได้ถ้าเรามีความพยายามและมุ่งมั่นมากพอ พี่เชื่อว่าเรื่องราวของ Monsty Planet จะเป็นแรงบันดาลใจ และขับเคลื่อนความอยากของน้องๆ ที่ยังลังเลกับอะไรสักอย่างในชีวิตให้สามารถตัดสินใจได้ในเร็วๆ นี้.. 

นอกจากนี้ หากใครอยากรู้จักตัวตนของ Monsty Planet มากขึ้น งานเขียนเล่มใหม่ล่าสุดเรื่อง 22 ปีแห่งความหวาน ก็เป็นหนึ่งในผลงานที่เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเธอเอาไว้เหมือนกัน เชื่อว่าเด็กทุกคนโดยเฉพาะเด็กยุค 90 เพียงแค่เห็นหน้าปกก็ต้องอยากรู้แล้วว่าขนมสุดโปรดของเรา จะไปอยู่ในยุคไหนของหนังสือเล่มนี้! และหากใครพอมีเวลา แล้วชอบงานอาร์ตๆ พี่แนนนี่เพนมีข่าวมาฝาก เราสามารถไปเจอ Monsty Planet ตัวเป็นๆ ได้ที่งาน Cara market ss2 sunny summer ในวันเสาร์ที่ 1 มิถุนายนนี้ ณ 10 House MRT รัชดาภิเษก ตั้งแต่เวลา 9.00 -17.00 น. 

ส่วนใครที่อ่านมาถึงตรงนี้ ทาง Monsty Planet และบันลือบุ๊คส์มีหนังสือ "22 ปีแห่งความหวาน" มาแจกฟรีให้กับน้องๆ ชาวเด็กดี รางวัลละ 1 เล่ม จำนวน 3 รางวัล เพียงตอบคอมเมนต์ในบทความนี้ว่า "ขนมหวานในวัยเด็กที่ชอบที่สุดคืออะไร? ทำไมถึงชอบ?" ซึ่งเหตุผลของใครโดนใจทีมงานมากที่สุด ก็รับหนังสือไปนอนอ่านกันได้เลยแบบฟรีๆ!!

Monsty Planet - ถ้าเราชอบอะไรมากๆ เราจะมีเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบเสมอ

ประกาศผลผู้โชคดีค่ะ
1. คุณ popover
2. คุณ Emily De. Batrolenzia Velburgh
3. คุณ Watsoness

***ทางทีมงานติดต่อไปทางข้อความลับแล้วนะคะ สงวนสิทธิ์สำหรับผู้เข้าร่วมกิจกรรมตอบคำถามในบทความนี้เท่านั้น ประกาศผลวันอังคารที่ 4 มิถุนายน 2562 ผู้โชคดีที่ไม่มายืนยันตัวภายใน 3 วัน ทางทีมงานขอสละสิทธิ์มอบของรางวัลให้กับผู้โชคดีคนต่อไปนะคะ***

พี่แนนนี่เพน

ขอบคุณภาพจากแฟนเพจ Monsty Planet 


Monsty Planet - ถ้าเราชอบอะไรมากๆ เราจะมีเวลาให้กับสิ่งที่เราชอบเสมอ

https://www.dek-d.com/content/listwriter.php?writer=nannypen

พี่แนนนี่เพน - ผู้เขียน

สาวเหนือที่มีความสุขกับการเขียนนิยาย และเชื่อว่านิยายให้อะไรดีๆ กับสังคมเสมอ

[ดูผลงานที่ผ่านมา]

#นิยาย #นักเขียน #Monsty Planet #22 ปีแห่งความหวาน #บันลือบุ๊คส์

บทความที่นิยมอ่านต่อ

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ขนมหวานในวัยเด็กที่ชอบที่สุดคือขนมข้าวโพดอบกรอบที่เป็นนมแท่งค่ะ มีรสนมที่เป็นสีเหลืองกับสีน้ำตาล แต่ชอบสีเหลืองมากกว่าเพราะสีน้ำตาลถ้าติดฟันเดี๋ยวคนสังเกตง่าย ถถถ ที่ชอบก็เพราะหาซื้อง่าย รสหวาน อร่อย กัดกรอบๆ ราคาถูกแถมให้เยอะด้วยค่ะสมัยนั้น ซื้อมาห่อเดียวกินได้หลายครั้งเลย แพ็กเกจจิ้งก็เรียบง่าย ซองใสเห็นข้างในขนม แต่ถ้าเปิดซองแล้วทิ้งไว้ ตอนกลับมากินก็จะฟีบ ถ้าซื้อมาแล้วคิดว่ากินไม่หมดก็แบ่งให้เพื่อนกินได้ ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่อิ่ม เพราะแท่งเดียวก็ใหญ่คุ้มค่าเว่อร์

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ขนมโตเกียวค่ะ (ถ้าไม่ใช่ของหวานข้ามไปก็ได้นะคะ TT) ชอบทุกอย่างเลยค่ะ ทั้งรสชาติ กลิ่น และกระบวนการทำ เราจะใส่ใส้อะไร ซอสอะไรก็ดูจะเข้ากันหมด ตอนเรายืนดูลุงเขาทำ ตอนลงแป้ง ต้องพอดี ไม่หนาไม่บางจนขาด ไส้ที่ใส่ต้องไม่มากไปม้วนไม่ได้ น้อยไปไม่อร่อย ซอสต้องพอดีๆถ้ามากไป จะไปกลบรสแป้งกับไส้ แล้วก็ค่อยๆม้วน เอามาพัก อ่อ ต้องใส่ถุงกระดาษเท่านั้นนะ 5555 จากนั้นพอเรากัด จะมีควันฉุยๆ กลิ่นหอมๆ พอกัดคำแรก อื้มมมม ...เจอแต่แป้ง เพราะใส้อยู่ตรงกลาง 5555 พอกัดไปเรื่อยๆ จะพบว่าใส้กองที่ก้นถุง เพราะลุงปิดแป้งไม่ดี ก็ต้องมานั่งหยิบหมูไส้กรอกกินต่อเพลิน แฮ่ๆ

      ตอบกลับ
    • ความเห็นนี้ถูกลบ :(

      ถูกลบโดยเจ้าของ

      ถูกลบเนื่องจาก:
      ถูกลบโดยเจ้าของ
      IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ขนมหวานที่ชอบที่สุดคือขนมโตเกียวค่ะ ตอนเด็กๆชอบกินไส้กรอกหมูสับ กับไส้หวาน จำได้ว่าตอนอยู่อนุบาลเราต้องรอคุณพ่อเลิกงานถึงจะมารับได้ ระหว่างรอเราจำได้ว่าจะมีรถเข็นขายโตเกียวอยู่หน้าโรงเรียน เราเป็นเด็กเราอยากกินแต่ไม่มีเงิน เลยต้องติดเงินพี่คนขายไว้ก่อน รอจนคุณพ่อมารับถึงจะมาเคลียร์เงินให้ทีหลัง เขาก็เชื่อใจยอมรอด้วยนะ นึกแล้วก็น่ารักดี พอมาอยู่ประถม หน้าโรงเรียนก็มีขายอีก เราก็กินแต่ไส้เดิมๆ แต่คราวนี้ซื้อเองได้แล้ว ชอบเพราะชอบดูคนขายทำด้วยส่วนหนึ่ง เพลินดี อีกส่วนก็คือความอร่อย ทั้งไส้และแป้งที่ขนมอื่นไม่มีเหมือน หากินง่ายแถมราคาไม่แพงด้วยค่ะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #4
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ขนมหวานที่ชอบที่สุดคือขนมโตเกียวค่ะ ตอนเด็กๆชอบกินไส้กรอกหมูสับ กับไส้หวาน จำได้ว่าตอนอยู่อนุบาลเราต้องรอคุณพ่อเลิกงานถึงจะมารับได้ ระหว่างรอจะมีรถเข็นขายโตเกียวอยู่หน้าโรงเรียน เราเป็นเด็กเราอยากกินแต่ไม่มีเงิน เลยต้องติดเงินพี่คนขายไว้ก่อน รอจนคุณพ่อมารับถึงจะมาเคลียร์เงินให้ทีหลัง เขาก็เชื่อใจยอมรอด้วยนะ นึกแล้วก็น่ารักดี พอมาอยู่ประถม หน้าโรงเรียนก็มีขายอีก เราก็กินแต่ไส้เดิมๆ แต่คราวนี้ซื้อเองได้แล้ว ชอบเพราะชอบดูคนขายทำด้วยส่วนหนึ่ง เพลินดี อีกส่วนก็คือความอร่อย ทั้งไส้และแป้งที่ขนมอื่นไม่มีเหมือน หากินง่ายแถมราคาไม่แพงด้วยค่ะ เป็นขนมที่อยู่กับเรามาทุกช่วงวัย จนตอนนี้20แล้วยังชอบกินอยู่เลยค่ะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #5
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ขนมหวานที่ชอบที่สุดในวัยเด็กจนถึงตอนนี้คือ ลูกชุบค่ะ เพราะมีสีสันสดใส และมีรูปแบบที่น่ารักมีทั้งแมลงเต่าทอง ผีเสื้อ ผักผลไม้ก็เช่นแครอท ส้ม สตรอว์เบอร์รี่ มันล่อตาล่อใจตอนเด็กๆมาก ต้องร้องซื้อทุกครั้งที่เจอ รสชาดก็หวานมันติดใจมาจนถึงทุกวันนี้เลยค่ะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #6
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ถ้าจะให้บอกว่าชอบขนมอะไร คงตอบได้ยากพอๆกับจะวาดอะไรดีนะเลยค่ะ ตั้งแต่สมัยแบเบาะจนจำความได้ ทั้งผนังบ้านและกระดาษก็เต็มไปด้วยร่องรอยการขีดเขียน วาดนู่นนี่นั่น ย้อนกลับไปดูยังฮา ด้วยความที่เป็นเด็กเรื่องเยอะ ไม่ชอบเรียนเลข นั่งหน้าบูดตลอดตอนอนุบาล แล้วคุณครูก็เริ่มทำการหลอกล่อด้วยโอริโอ้ กลับบ้านไปบ้านเลอะทุกวัน(ฮา) จากนั้นคือติดพวกขนมหวานๆงอมแงม ตอนประถมเคยส่งภาพวาดประกวดถึงจะไปถึงได้แค่รอบแรกๆแต่ก็เป็นความทรงจำที่คุ้มค่ามากๆ ทั้งหมดนี่ต้องขอบคุณขนมที่ทำให้หัวแล่นกะการวาดรูปจริงๆ พอมัธยมทำงานไปปากก็ขาดขนมไม่ได้ไปอีก ขนมทุกอย่างล้วนมาากความครีเอทีฟของผู้ผลิต ดีไม่น้อยหน้ากันเลย แต่ถ้าเลือกสักอย่างคงเป็นโอริโอ้ค่ะ ถ้าไม่มีเจ้าโอริโอ้คงไม่ยอมทำแบบฝึกหัด จากเด็กดื้อวันนั้นสู่เด็กวิทย์ตัวจ้อยวันนี้555555555

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #7
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ขนมหวานวัยเด็ก มีอยู่อย่างหนึ่งที่โตแล้วเราก็อยากกินมากๆ มันคือไอศกรีมที่เป็นรูปดอกไม้ค่ะ (จำได้ว่ามันมีตัวกลีบสีชมพู ตรงกลางกลมๆ เป็นสีเหลือง) ถ้าถามว่าทำไมถึงชอบเพราะมันคือไอศกรีมแท่งแรกที่เรากินค่ะ 5555 ตอนนั้นยังเป็นอนุบาลวัยใส ต้องชอบกินขนมอยู่แล้วและตัวไอศกรีมมันเย็นดับร้อนแถมเป็นรูปดอกไม้น่ารัก เราก็เลยชอบค่ะ รสชาติมันหวานอมเปรี้ยวนิดๆ ด้วย จำได้ว่ากินทุกสัปดาห์เลยค่ะ แต่พอโตมามันก็ไม่มีขายแล้ว T T ทั้งที่อร่อยและน่ารักแท้ๆ เวลากินไอศกรีมอันอื่นจะนึกถึงไอศกรีมดอกไม้นี้ทุกครั้งเลยค่ะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #8
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      คงเป็นขนมโตเกียวค่ะ ตั้งแต่เด็กจนโตก็ยังชอบมากๆ ขนมโตเกียวมันมีหลายที่มากเลยแต่จะหากินรสชาติตอนเด็กๆมันหายากมากๆด้วยความที่กินรสชาติแบบนั้นมาตั้งเด็กพอไปกินที่อื่นมันทำให้นึกถึงรสชาติที่กินตอนเด็ก ไส้หวานอร่อยมากไปกินที่อื่นมันเป็นไส้มะพร้าวอ่อน แต่ที่กินตอนเด็กๆมันเป็นออกครีมๆเหลืองๆ อร่อยอย่างงี้เลย

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #9
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      แง ไม่รู้ทันไหม แต่ชอบไมโลโรงเรียนมากเลยค่ะ จำได้ว่าตอนเด็กๆ ครูที่โรงเรียนเอามาให้กินทุกอาทิตย์เลย แล้วตอนนั้นมีเพื่อนสนิทอยู่คนนึง นางเห็นเราชอบก็ยกให้ตลอดเลย เราเลยได้กินสองตลอด รักเทอนะ อิอิ อยากได้หนังสือเพราะอยากย้อนวัยไปเช็คดูว่ามีขนมอะไรบ้างที่ลืมไป จะไปค้นมากินอีก เผื่อจะเจอความทรงจำที่หายไป

      ตอบกลับ

แสดงความคิดเห็น

บทความที่เปิดอ่านล่าสุด

ไม่มีบทความที่เปิดอ่านล่าสุด
เกี่ยวกับเรา ติดต่อ แจ้งปัญหา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป
ต้องการรับการแจ้งเตือนบทความใหม่ของหมวด ไหม?