คาลิล ยิบราน ยอดกวีของโลก
Remembrance is a form of meeting.
Forgetfulness is a form of freedom.
ความทรงจำเป็นรูปแบบหนึ่งของการพบปะ
การลืมเลือนเป็นรูปแบบหนึ่งของอิสรภาพ
วันนี้พี่ตินขึ้นมาด้วยกลอนก่อนเลย
ก่อนอื่น ขอถามว่า น้องๆ รู้สึกกวีชื่อคาลิล ยิบรานกันไหม?
ในยุคที่มีการปฏิวัติกันวุ่นวาย ยุค 14 ตุลา 2516 และ 6 ตุลา 2519
คาลิล ยิบรานคนนี้มีชื่อเสียงมากมาย บทกวีของเขาลึกซึ้ง อ่อนไหว
พี่ตินเองก็มีอยู่เล่มหนึ่ง ไม่ถึงกับอิน (เพราะความสามารถไม่ถึง) แต่ก็ชอบในบางบท
เพราะงั้น เมื่อได้โอกาสหยิบหนังสือของเขาขึ้นมาอ่านอีกครั้ง
พี่ตินก็อดไม่ได้ ที่จะแนะนำกวีคนนี้ให้น้องๆ ได้รู้จักกัน
เผื่อไว้อาจารย์หรือครูถาม จะได้ตอบได้ไงจ๊ะ

คาลิล ยิบราน เป็นชาวเลบานอน
เขาเป็นทั้งกวี นักเขียน และจิตรกรที่มีชื่อเสียงมาก
เริ่มแสดงฝีมือการเขียน ตั้งแต่อายุได้เพียง 8 ขวบ
และงานที่เขาสนใจคืองานของเลโอนาร์โด ดาวินซี และไมเคิลแอนเจโล่
งานประพันธ์ของเขามีชื่อเสียงมาก ทั้งในอาหรับ ยุโรป สหรัฐอเมริกา หรือแม้แต่เอเชีย
เพราะงานของเขาแสดงถึงธรรมะ จิตวิทยา ความเข้าใจในชีวิต
เป็นงานที่มีความงดงามทั้งทางด้านภาษา และท่วงทำนอง
หนังสือที่มีชื่อเสียงที่สุด ที่เขาเขียนตั้งแต่อายุยังไม่ถึง 20 ปี
ชื่อว่า The Prophet ได้รับการแปลเป็นภาษาต่างๆ ถึง 30 ภาษา
ผู้อ่านแพร่หลายไปทั่วโลก
นอกจากนี้ หนังสือที่ขายดีที่สุดของเขาชื่อว่า ปรัชญาชีวิต
ปัจจุบันยังคงเป็นหนังสือที่ขายดีทั่วโลก
และยังคงทำผลกำไรให้กับญาติๆ ของเขาได้อย่างน้อยปีละ 1 ล้านเหรียญสหรัฐฯ

พี่ตินชอบบทนี้แทบจะที่สุด คิดว่ามันเพราะ และให้ความหมายได้เจ็บมาก
Is there a greatful fault
Than being conscious of the other persons fault?
จะมีความบกพร่องอันใดยิ่งใหญ่
กว่าการรู้ความบกพร่องของผู้อื่นล่ะหรือ
พี่ตินไม่ขอเก่งอย่างเขา
แต่ขอให้มีคนอ่านงานเขียนของเรา ก็พอใจแล้วละ
อตินเอง
ขอบคุณข้อมูลจากหนังสือ ทรายกับฟองคลื่น คาลิล ยิบราน นิพนธ์
21 ความคิดเห็น
ข้อคิดของเขาน่าสนใจมากๆๆๆ ค่ะ แต่พลอยไม่เคยได้อ่านหนังสือนี้สักที ขอบคุณมากๆๆ นะคะ ไว้ถ้ามีโอกาสจะลองไปหาอ่านหนังสือนี้ดู
ปล.มีคนอ่านงานเขียนของพี่อตินแล้วล่ะค่ะ หุหุ
แหะๆๆ>_<
ตอนนี้หนูก็อ่านผลงานของพี่ตินอยู่นะค่ะ
พี่ตินมีอยู่สองเล่มเลย
ของสนพ. ผีเสื้อนั่นเอง
ส่วนน้องที่อ่านเรื่องของพี่ติน
ขอบคุณมากจ้า
ดีใจจังเลย
หาได้ที่ไหนมั่งเนี่ย
อยากอ่านบ้างจังมีขายตามร้านทั่วไปมั๊ยน่ะ
ใช้ภาษาได้วิริศมาหราสุดๆ
ประมาณว่า หนึ่งย่อหน้า อ่านแค่ประโยคแรกก็เข้าใจแล้ว ที่เหลือจะเป็นภาคพรรณนาทั้งนั้น
ในเดอะพรอเฟตมีอยู่อันนึงที่บอกว่า
ความรัก ไม่รู้ความล้ำลึกของมัน จนกว่าจะถึงโมงยามของการจากพราก
หรือไรทำนองนั้น
ใช่ปะ
แต่ได้อ่านงานเขียนของคุณประภัสสร เสวิกุล เรื่อง เวลาในขวดแก้ว
เค้าได้เอ่ยชื่อหนังสือ " ปีกหัก " ไว้ในนั้นด้วย
อยากจะแนะนำอีกเรื่องนะคะ เวลาในขวดแก้ว ให้ข้อคิดดีคะ แต่เนื้อเรื่องอาจจะดูหนัก ๆ ไปเสียหน่อย
เป็นเรื่องเกี่ยวกับครอบครัว เพื่อนฝูง คะ
ปีกหักไม่เคยอ่านนะคะ อ่านแต่ปรัชญาชีวิตกับทรายและฟองคลื่น
ชอบปรัชญาชีวิตนะคะ อ่านไม่ยากอย่างที่คิดค่ะ รับรอง
"จงอยู่ด้วยกัน แต่อย่าอยู่ใกล้กัน เพราะเสาวิหารก็ยังอยู่ห่างกัน
ต้นโพธิ์และต้นไทรก็ยังไม่อาจเจริญเติบโตใต้ร่มเงาของกันและกันได้เลย"