กรี๊ด!! มีสุภาษิตและสำนวนไทยแบบนี้ด้วยเหรอ

สุภาษิตและสำนวนไทย

ความหมาย 

กว่าถั่วจะสุก งาก็ไหม้

การทำอะไรสองอย่างพร้อมกันหรือทำอะไรสักอย่างที่ไม่รอบคอบ มัวคิดแต่จะได้ทางหนึ่งต้องเสียทางหนึ่ง 

ขี้ก้อนใหญ่ให้เด็กเห็น

การทำอะไรที่เป็นเรื่องไม่ดี เป็นเรื่องชั่วร้ายเลวทรามหรือการทุจริต โดยไม่มีความละอายใจให้ผู้อื่นเห็น 

ขว้างงูไม่พ้นคอ 

มีภาระหรือมีเรื่องเดือดร้อน ทั้งของตนเองและที่เกี่ยวข้องอยู่ แต่ไม่สามารถจะแก้ไขให้รอดพ้นไปได้

คนรักเท่าผืนหนัง คนชังเท่าผืนเสื่อ 

คนที่จะรักเราจริง ๆ มีน้อยแต่คนเกลียดหรือคนชังเรามีเป็นส่วนมากกว่า 

ฆ่าช้างเอางา

ลงทุนลงแรงเพื่อทำลายของหรือสิ่งสำคัญใหญ่ๆ โตๆ เพียงเพื่อต้องการจะได้ของสำคัญชิ้นเล็กๆ เท่านั้น ไม่สมกับค่าของๆ ที่ถูกทำลายลงไป 

ตีงูให้กากิน

การลงทุนลงแรงทำอะไรขึ้นอย่างโดยไม่ได้เกิดประโยชน์ให้แก่ผู้อื่น 

ตีวัวกระทบคราด

การแสร้งทำหรือแสร้งพูด เพื่อให้กระทบกระเทือนไปถึงอีกฝ่ายหนึ่ง 

ถี่ลอดตาช้าง ห่างลอดตาเล็น 

คนที่ทำอะไรดูเป็นว่ารอบคอบถี่ถ้วนดี แต่ความจริงไม่รอบคอบปล่อยให้มีช่องว่างเกิดขึ้น 

นิ้วด้วนได้แหวน 

การได้อะไรในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์แก่ตน หรือตนเองไม่มีโอกาสจะใช้ 

ปลูกเรือนคล่อมตอ 

การทำอะไรที่เป็นการล่วงล้ำหรือก้าวก่ายหรือทับสิทธิของอีกฝ่ายหนึ่ง จะโดยรู้อยู่หรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์ก็ตามแต่ อันอาจเป็นเหตุให้เกิดความบาดหมางก็ได้ 

ปิดควันไฟไม่มิด

การทำอะไรที่เป็นเรื่องอื้อฉาวหรือสิ่งที่ไม่ควรเปิดเผย ก็พยายามจะปกปิดไว้แต่ปิดไม่มิดหรือปิดไม่สำเร็จ

พุ่งหอกเข้ารก

ทำอะไรที่สักแต่ว่าทำลงไปให้แล้วเสร็จ โดยไม่คิดคำนึงถึงผลเสียหรือผลที่จะได้รับเป็นอย่างไร 

ไม้ซีกงัดไม้ซุง

คนผู้น้อยหรือผู้มีฐานะต่ำไปคัดค้าน หรือไปก่อความกับผู้มีอำนาจสูงกว่า หรือมีฐานะดีกว่าก็ย่อมจะเป็นผู้แพ้หรือทำไม่สำเร็จ มีแต่จะได้รับอันตรายอีกด้วย 

ยื่นแก้วให้วานร 

เอาของมีค่าหรือของดีไปให้กับคนที่ไม่รู้จักค่าของของนั้น ทำให้เปล่าประโยชน์ 

รีดเลือดกับปู 

เคี่ยวเข็ญหรือบังคับเอากับผู้ที่ไม่มีทางจะให้

ละเลงขนมเบื้องด้วยปาก  

คนที่ดีแต่พูดแต่จะให้ทำจริงๆ กลับทำไม่ได้ 

วัวไม่กินหญ้าอย่าขมเขา 

อย่าบังคับหรืออย่าฝืนให้เขาทำอะไรในสิ่งที่เขาไม่สมัครใจ 

วัวเห็นแก่หญ้า ขี้ข้าเห็นแก่กิน 

คนที่ตะกละตะกลาม หรือเห็นแก่กินอย่างเดียว 

สอนหนังสือสังฆราช 

การสอนผู้ที่มีความรู้ดีเป็นเยี่ยมอยู่แล้ว โดยที่ไม่รู้ว่าคนผู้นั้นรู้หรือชำนาญดีกว่าตนเสียอีก