|
น้องๆ ชาว Dek-D.com ที่อยากประสบความสำเร็จหันมาทางนี้
วันนี้พี่นัทมี 7 วิธีประสบความสำเร็จในทุกเรื่องที่ทำมาฝากน้องๆ ชาว Dek-D.com ที่มีเป้าหมายในชีวิตและอยากประสบความสำเร็จตามเป้าหมายที่ตั้งไว้จ้ะ
7 วิธีประสบความสำเร็จในทุกเรื่อง
1. เริ่มจากพื้นฐานง่ายๆ ก่อน ถามตั้งให้แน่ใจก่อนว่า จะทำอะไร ต้องความพยายามตั้งเป้าหมาย และความตั้งใจแน่วแน่กับอะไรก็ตามที่ต้องการทำให้สำเร็จเป็นอันดับแรก
2. ความสำเร็จอาจไม่ได้มาในครั้งเดียวที่ทำ อาจต้องทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ล้มบ้าง ก็ไม่เป็นไร ให้ใช้ความล้มเหลวมาเรียนรู้เป็นประสบการณ์ ในเพื่อป้องกันความผิดพลาดซ้ำครั้งต่อๆ ไป
3. ไม่มีใครสามารถอยู่คนเดียวได้ การขอความช่วยเหลือหรือคำแนะนำจากคนอื่นๆ บ้างก็ไม่เป็นไร ถ้ามันจะทำให้เราพัฒนาขึ้น
4. ทำให้ดีที่สุด อย่ายอมแพ้ก่อนเป็นอันขาด เพราะทุกครั้งที่เรายอมแพ้ นั่นหมายถึงว่าเราต้องนับหนึ่งใหม่ในครั้งต่อไป
5. รอบตัวเรามีคนที่ทำอะไรที่ประสบความสำเร็จมากมาย เมื่อเราอยู่ใกล้คนที่พลังหรือความตั้งใจสูงอย่างนั้น หรือใช้คนเหล่านั้นเป็นต้นแบบ มันช่วยเป็นแรงผลักดันตัวเราเองและเป็นกำลังใจให้เราได้
6. วางแผน เพราะความสำเร็จที่แท้จริงไม่ได้เกิดขึ้นกับทุกคน ควบคุมการใช้ชีวิตของตัวเองอย่างเป็นระบบ และทำตามเป้าหมายของตัวเอง ใช้ตัวเองเป็นมาตรฐาน อย่าไปเปรียบเทียบกับคนอื่น เพราะคำว่า ความสำเร็จของแต่ละคนนั่นไม่เหมือนกัน
7. รับรู้ รับฟัง เรียนรู้และเข้าใจสิ่งต่างๆ เพราะความรู้คือพลังที่จะทำให้คุณประสบความสำเร็จ
น้องๆ ชาว Dek-D.com ที่อยากประสบความสำเร็จ อย่าลืมนำเคล็ดลับนี้ไปลองคิดและปฏิบัติกันนะจ๊ะ
พี่นัทขอให้น้องๆ ชาว Dek-D.com ประสบความสำเร็จ ในทุกๆ เรื่องที่ทำเร็วๆ นี้เลยนะจ๊ะ...สู้ๆ จ้ะ
ข้อมูลอ้างอิง : imagemixer.net , wikihow.com ภาพประกอบ : leelart.net , snaturbysrithai.com |
แสดงความคิดเห็น
ถูกเลือกโดยทีมงาน
ยอดถูกใจสูงสุด
3. ไม่มีใครสามารถอยู่คนเดียวได้ การขอความช่วยเหลือหรือคำแนะนำจากคนอื่นๆ บ้างก็ไม่เป็นไร ถ้ามันจะทำให้เราพัฒนาขึ้น
ขอระบายหน่อยเหอะ เรามีเพื่อนอยู่กลุ่มนึง ที่สนิทกันมาก เราไว้ใจ เชื่อใจพวกมัน วันนึงมีเด็กใหม่มาขอเข้ากลุ่มตอนแรกเด็กคนนี้ก็ดีดีอยู่ พออยู่ไปนานๆ วันนึง เราต้องแยกห้องกับพวกมันชั่วคราว ตอนเราโดนแยกห้อง เราตั้งใจอย่างแรงว่าต้องกลับไปอยู่รวมกับพวกมันให้ได้ พอถึงตอนนี้ เราได้อยู่รวมกับพวกมันแล้ว แต่พวกมันไม่แคร์เราเลย พวกมันจะอยู่กันเอง พวกมันคุยอะไรกันเราไม่เคยรู้ พวกมันจะนัดนู่นนี่กันตลอด และเหมือนเดิมเราไม่รู้เรื่อง เราเหมือนส่วนเกินในกลุ่ม พวกมันจะฟังแต่เด็กคนนั้น คนที่เคยมาขอเข้ากลุ่ม อาจจะเป็นเพราะเด็กคนนั้นมีเงินเยอะ ชอบเลี้ยงพวกมัน พวกมันเริ่มพึ่งไม่ได้ ถามอะไรก็ไม่ค่อยจะตอบ แต่ก็ยังมีหน้ามาลอกการบ้านเราเราดูเหมือนโง่ไปเลย ใจจริงก็อยากออกมาซะ ตัดขาดกันไป อาจเป็นเพราะพวกมันคือเพื่อนกลุ่มเดียวที่สนิทที่สุดเราเลยไม่กล้า และคิดว่าเราคงคิดไปเอง แต่ตอนนี้เราเชื่อว่าเราไม่ได้คิดไปเอง เพราะวันนี้เด็กคนนั้นสั่งให้เพื่อนเราไม่พูดกับเรา และพวกมันก็ทำตามนะ
เราตาสว่างแล้ว เราจะไม่แคร์พวกมันอีก ขาดกรูแล้วจะรู้สึก
กำลังโหลด
รายชื่อผู้ถูกใจความเห็นนี้ คน
แจ้งลบความคิดเห็น
คุณต้องการที่จะลบความเห็นนี้ใช่หรือไม่ ?



42 ความคิดเห็น
ซึ่งเราเป็นคนขี้อายอ่ะ ตอนนี้ได้คุยกันสมใจแล้ว ~
(เกี่ยวกันไหมเนี่ย = =)
จะต้อง ตั้งปลายหมายในชีวิต
ให้เป็นจริง เป็นจังซักที
~~
คือการทำรายงาน การพรีเซ้นเทชั่น อะไรพวกเนี้ย
มันเป็นประสบการณ์มากเลยนะ
ตอนแรกเราทำไม่ดีเลย ได้คะแนนไม่ดี
แต่พอตอนหลัง ก็รับฟังความคิดเห็นอาจารย์ ว่าต้องปรับปรุงตรงไหนบ้าง
และนำมาปรับปรุง บางครั้งเราก็อาจจะท้อบ้าง เพราะมันยาก
แต่ในที่สุดเราก็ทำออกมาได้คะแนนดี ได้เต็ม เพราะจากการรับฟัง และไม่ยอมแพ้
ก็ถือว่าเป็นการประสบความสำเร็จในวัยเรียน :))
เรามีเป้าหมายในชีวิตอ่ะ อาจจะมีเปลี่ยนแปลงบ้างตามกาลเวลา
แต่เราไม่ท้ออ่ะ เวลาเราเครียดๆเราก็ระบายให้แม่ฟัง แม่เราก็ให้คำแนะนำ เวลาเรียน สอบมีบ้างที่เราตก แต่ก็เริ่มต้นใหม่ได้เสมอ
ไม่มีคำว่าสายหรอก กำลังใจเรานึกถึงหน้าพ่อแม่ไว้ก่อนอ่ะ จะได้ไม่ทำให้ท่านทั้ง2ผิดหวัง
ความสำเร็จไม่ได้มีกันง่ายๆหรอกนะ ถ้าไม่เริ่มตั้งใจทำ
ไม่ว่าจะล้มซักกี่ครั้งเราก็ลุกขึ้นมาใหม่ได้ ขอแค่เรามีกำลังใจ ก็เคยท้อเหมือนกัน
เกือบทิ้งความฝันของตัวเอง ตอนนั้นเข้าใจเลยว่าทำไมหลายคนถึงยอมทิ้งความฝันไว้กลางคัน
โชคดีนะที่มีโอกาสเข้ามาที่เด็กดีหลายๆ อย่างในบทความมีส่วนช่วยได้มากๆเลย
ขอบคุณเด็กดี บ้านหลังนี้ดีสมชื่อจริงๆ
3. ไม่มีใครสามารถอยู่คนเดียวได้ การขอความช่วยเหลือหรือคำแนะนำจากคนอื่นๆ บ้างก็ไม่เป็นไร ถ้ามันจะทำให้เราพัฒนาขึ้น
ขอระบายหน่อยเหอะ เรามีเพื่อนอยู่กลุ่มนึง ที่สนิทกันมาก เราไว้ใจ เชื่อใจพวกมัน วันนึงมีเด็กใหม่มาขอเข้ากลุ่มตอนแรกเด็กคนนี้ก็ดีดีอยู่ พออยู่ไปนานๆ วันนึง เราต้องแยกห้องกับพวกมันชั่วคราว ตอนเราโดนแยกห้อง เราตั้งใจอย่างแรงว่าต้องกลับไปอยู่รวมกับพวกมันให้ได้ พอถึงตอนนี้ เราได้อยู่รวมกับพวกมันแล้ว แต่พวกมันไม่แคร์เราเลย พวกมันจะอยู่กันเอง พวกมันคุยอะไรกันเราไม่เคยรู้ พวกมันจะนัดนู่นนี่กันตลอด และเหมือนเดิมเราไม่รู้เรื่อง เราเหมือนส่วนเกินในกลุ่ม พวกมันจะฟังแต่เด็กคนนั้น คนที่เคยมาขอเข้ากลุ่ม อาจจะเป็นเพราะเด็กคนนั้นมีเงินเยอะ ชอบเลี้ยงพวกมัน พวกมันเริ่มพึ่งไม่ได้ ถามอะไรก็ไม่ค่อยจะตอบ แต่ก็ยังมีหน้ามาลอกการบ้านเราเราดูเหมือนโง่ไปเลย ใจจริงก็อยากออกมาซะ ตัดขาดกันไป อาจเป็นเพราะพวกมันคือเพื่อนกลุ่มเดียวที่สนิทที่สุดเราเลยไม่กล้า และคิดว่าเราคงคิดไปเอง แต่ตอนนี้เราเชื่อว่าเราไม่ได้คิดไปเอง เพราะวันนี้เด็กคนนั้นสั่งให้เพื่อนเราไม่พูดกับเรา และพวกมันก็ทำตามนะ
เราตาสว่างแล้ว เราจะไม่แคร์พวกมันอีก ขาดกรูแล้วจะรู้สึก
แกทำได้(พวกหัวเทพๆ)
ฉัน(ห่วยตลอดศก)ก็ทำได้!!!
ฮัดช่า...อ่านๆๆ @ . @
-ใกล้สอบแล้วอ่านหนังสือด้วยนะ~*
เเต่เอาชนะความขี้เกียจไม่ได้สักทีอ่ะ _ _ ;
มีประโยชน์มาก
เพราะเป็นสิ่งที่เราจะต้องเจอตลอดไป
จะพยายามมม^[]^~!
แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 7 กรกฎาคม 2553 / 18:25
ขอบคุณนะคะ...สำหรับบทความนี้
เวลาเรามีปัญหาอะไรมักจะเก็บไว้คนเดียวไม่ได้
ต้องเล่าคุยระบายให้คนอื่นฟัง
เพราะบางครั้งความคิดของเรามันแคบ
การที่ได้แชร์ความคิดเห็นกับแม่ น้า น้องมันทำให้เรารู้สึกดีขึ้น
ได้ข้อคิดอะไรเยอะเพราะเขาโตกว่าเรา
เราคิดมองแค่มุมแคบๆ
แต่เขาสามารถที่จะบอกได้ว่าสิ่งไหนดีไม่ดี