Meet #112 เอ็ม

พี่ติน : แนะนำตัวอย่างละเอียดซิ น้องเอ็ม เอาให้เพื่อนๆ รู้จักเราชัดๆ เลยนะ

น้องเอ็ม : ก่อนอื่นเลยก็ขอกล่าว Hello กับเพื่อนชาวเด็กดีทุกคนและพี่อตินด้วยนะครับ ผมชื่อธนวัฒน์ อัศววงษ์สันติ หรือเพื่อนเรียกกันในนามว่า ”เอ็ม” ครับ เรียนอยู่คณะเศรษฐศาสตร์ ภาคภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปีที่ 2 ครับ ผมนะครับเป็นชอบสีขาว รักที่จะเผชิญหน้ากับสิ่งใหม่ๆ ในชีวิตแต่ดันชอบเรียนวิชาประวัติศาสตร์มาแต่ไหนแต่ไร ไม่ค่อยชอบเลขมากนักแต่ก็ดันเข้าคณะเศรษฐศาสตร์ซึ่งเป็นวิชาที่ต้องใช้เลขเป็นตัวอธิบาย ง่า!!55 ชอบคิดอะไรแปลกๆ ไม่เหมือนคนอื่นเขา บางทีอาจจะพูดจาก็งงๆ บ้าง <อันนี้จากเพื่อนที่คุยกันบ่อยบอกมาครับ> หรือไม่ก็อาจจะดูเครียดไปในช่วงจังหวะของการใช้ชีวิต อาจจะเป็นเพราะชีวิตเราเป็นคนที่มีการเปลี่ยนแปลงบ่อยมากหรือบางทีบ่อยดีจนน่ากลัวเลยแหละ แต่ก็เป็นคนชอบบริโภคงานศิลปะบวกกะเป็นคนรักสนุกนะ และสุขภาพแข็งแรงดีครับ

พี่ติน : เรียนเศรษฐศาสตร์ อินเตอร์ฯ เหรอ ทำไมอยากเรียนคณะนี้ละ เลือกเพราะอะไร

น้องเอ็ม : ครับ ถูกต้องแล้วครับพี่ ผมอะเรียนคณะนี้มาจะ 2 ปีแล้วนะ ถ้าจะพูดถึงสิ่งที่ว่าทำให้อยากเรียนคณะนี้คงต้องกลับไปเวลาก่อนเข้าปีหนึ่งตอนที่เรายังเซเว่นตีนอยู่เลย55 ไม่ใช่ครับเซเว่นทีน ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่ขยันเรียนจัดเพราะอย่างที่ทราบกันดีว่าเป็นช่วงเวลาหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิตใครหลายคน และหนึ่งในนั้นก็ผมเลย จากเด็กที่แบบเรียนได้ 2 ต้นๆ ตอนอยู่ม.3 ที่เซนต์คาเบรียลกับความฝันที่จะได้เข้ามหาลัยรัฐบาลก็ดูว่ามันมีโอกาสไม่มากนัก ประกอบกับวิชาที่เด็กเก่งเขาจะมีคุณสมบัติดีพร้อมเช่น วิทย์ เลข อังกฤษ ผมก็ได้ไม่เคยถึง 3 สักที ผมอะแม้ฝันแต่ตอนนั้นยังเด็กอยู่เลยไม่กล้าคิดต่อหรอกครับว่าจะเอาไงดี แต่แบบคุณรู้ไหมว่าคนเราชีวิตนี้ไม่ใครกำหนดได้จริงๆ นะ เพราะในสามปีให้หลังของช่วงมัธยมปลายนี้ ผมได้โอกาสดีๆ ในชีวิตมากมายที่ได้เรียนรู้สิ่งที่เรียกว่าช่วงย่ำแย่ที่สุดในชีวิตที่มีแต่ปัญหาจนไปถึงจุดที่ได้รับโอกาสดีๆ จนเรามีกำลังใจและสู้ในสองปีสุดท้ายจนได้เข้ามาคณะแห่งนี้ โดยช่วงเวลานี้เองนั้นแหละพี่ที่ผมได้รู้จักบรรยากาศของธรรมศาสตร์ที่น่าสนุกและประทับใจนั้นเอง หนึ่งอาทิตย์กับการมานอนเล่นหอนอกกับพี่สาวเป็นสิ่งที่จุดประกายเลยว่านี่แหละคือมหาลัยที่ผมจะต้องเข้าให้ได้ เรื่องของเรื่อง อันที่จริงแล้วผมจะตามพี่สาวไปตลอดเลยดูสิว่าเขาทำไรกันแบบชีวิตใช้กันยังไง ไปเดินตลาดนัดหนุกไหมแล้วคอนเสิร์ตที่เขาบอกว่าตอนกลางคืนมีบ่อยๆ เป็นไง จนได้เจอพี่คนหนึ่งที่เป็นเพื่อนพี่สาวและเรียนอยู่คณะเศรษฐฯ อินเตอร์นี่แหละครับ เขาเล่าให้ฟังว่าที่เรียนเป็นไงบ้างแต่แรกๆ อย่างที่ทุกคนทราบกันดีว่ามันก็คล้ายกับบรรยากาศทั่วไป แต่สิ่งที่ทำให้ผมสนใจเอามากๆ เลยคือความคิดที่พี่เขามี เป็นความคิดที่จัดระบบดีมากและมีมุมมองอะไรที่คนทั่วไปมักมองไม่เห็นพี่เขาบอกว่าเมื่อก่อนก็ไม่ได้เป็นอย่างนี้นะ แต่แบบไอ้น้องเอยเรียนคณะนี้แล้วมันทำให้เราคิดอย่างนี้จริงๆ ตั้งแต่นั้นมามันเหมือนเสียงตีระฆังแบบคิดออกแล้วโว้ยว่าต่อไปนี้จุดหมายของเราคืออะไร
ิ๊

พี่ติน : เล่ายาวเหลือเกิน ถามต่อนะ แล้วเศรษฐศาสตร์นี่ต้องเรียนเกี่ยวกับอะไรบ้าง

น้องเอ็ม : ก่อนอื่นเลยนะครับอยากให้รู้ก่อนเศรษฐฯ คืออาไร เศรษฐศาสตร์คือการจัดการทรัพยากรต่างๆ บนโลกนี้ที่มีอยู่น้อยนิดให้มีประโยชน์สูงสุดอะครับ แต่จะให้พูดกันง่ายๆ ก็คือเราเรียนเกี่ยวกับระบบเศรษฐกิจต่างๆ ทั้งที่เคยเกิดขึ้นแล้ว มีอยู่และแนวทางในอนาคต ในรูปแบบของภาพรวมของเศรษฐกิจจนไปถึงภาคเล็กๆเช่นหน่วยของการผลิตเป็นต้น โดยเลขนั้นเปรียบเสมือนเครื่องมือทางเศรษฐศาสตร์ที่ทำให้เราอธิบายสิ่งต่างๆ ในเศรษฐกิจได้ รวมไปถึงการสร้างระบบทางเศรษฐกิจจากตัวเลขด้วยเช่นกัน แต่สำหรับคนที่ไม่เก่งเลขมากนักก็อย่างน้อยใจไปนะครับซึ่งผมก็เป็นหนึ่งในนั้น เพราะที่นี่สอนให้เราเข้าใจและสามารถอธิบายทฤษฎีในรูปแบบของทั้งเลขและเนื้อหาด้วย และสิ่งที่พวกเราชาวเศรษฐฯ จะรู้กันดีว่าไม่มีทางไม่ได้เลยเวลาเรียนวิชานี้เพราะต้องมีแน่ๆคือกราฟนั่นเองครับ โดยส่วนตัวแล้วไม่มีวิชาไหนชอบเป็นพิเศษนะครับแต่ที่ประทับใจและได้จริงๆ หลังจากเรียนแล้วคือระบบความคิดที่ดีขึ้นในภาพรวมต่างๆ เรียนแล้วเหมือนเข้าใจอะไรในโลกมากขึ้นที่เราไม่เคยรู้อะครับแบบว่า เอ๊ะ มันทำให้เรามีความคิดขึ้นจริงๆ นะเนี่ย ดีจัง 55 และจุดเด่นที่เห็นได้ชัดของคณะคือเราได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ จากแทบทุกคณะเลย ทั้งบัญชี กฏหมาย การปกครอง ศิลปะ ในรูปแบบของแนวความคิดที่มีระบบอย่างเศรษฐศาสตร์เลยทำให้เราไปทำงานอะไรก็ได้นะแบบไม่ตายตัวเลย

พี่ติน : อยากรู้ว่าระหว่างเศรษฐศาสตร์ ธรรมดา กับอินเตอร์ มันต่างกันตรงไหนอ่า เล่าให้พี่ตินฟังหน่อยได้ไหม (จริงๆ อยากรู้มานานแล้ว เดาเอาว่าคงเรียนเน้นภาษาอังกฤษป่ะ ไม่แน่ใจ)

น้องเอ็ม : จิงๆแล้วนะครับทั้งเศรษฐศาสตร์ ภาคไทย หรือ อังกฤษเนี่ยโดยเนื้อหาทั่วไปแล้วก็เหมือนกันนะครับ แค่เรียนกันคนละภาษาเท่านั้นเองอาจารย์บางคนสอนทั้ง 2 ภาคเลยก็มี แต่แบบต่างกันก็คงจะแค่ภาษาที่ใช้เรียนคือเรียนภาคไทยก็เก่งได้นะ เพราะบางทีไม่เข้าใจไปถามพี่ภาคไทยเข้าก็อธิบายได้อย่างดีเลยแหละงั้บ พูดถึงภาษานั้นแบบก็คือเราเรียนทุกอย่างเป็นภาษาอังกฤษครับทั้งเลข และอื่นๆ อีกมากมายอาจารย์จะไม่ยอมพูดภาษาไทยกับเราเลยเวลาสอนหรือแม้กระทั่งเข้าไปถามก็ไม่ได้นะต้องแบบอังกฤษนะ และก็มีอาจารย์ต่างชาติซึ่งไม่ต้องพูดถึงตอนเรียนก็น่าจะรู้นะครับ แฮะๆ ถึงแม้ภาคอังกฤษเราจะต้องเรียนอยู่ท่าพระจันทร์ 4 ปีเลย แต่เราก็มีการติดต่อกับเพื่อนๆ ภาคไทยด้วยเพราะว่าคณะเราทั้ง 2 ภาคจะอยู่ในโต๊ะกลุ่มเดียวกันเลยเฉลี่ยกันไปแต่ละโต๊ะ เวลามีรับน้องก็จะมีด้วยกันในโต๊ะกลุ่มไม่มีแบ่งแยกนะ

พี่ติน : สำหรับใครที่อยากเรียนเศรษฐศาสตร์อินเตอร์ ม.ธรรมศาสตร์ น้องเอ็มอยากแนะนำว่าอะไรดี พวกเขาควรเตรียมตัวอย่างไรให้พร้อม

พี่ติน : พวกเพื่อนๆ ในคณะเป็นคนแบบไหน สังคมที่นี่เป็นยังไงบ้าง

น้องเอ็ม : อยากจะบอกแหละครับว่าเพื่อนที่นี่คือหนึ่งในสาเหตุหลักที่ผมรักคณะนี้มาก ไม่ใช่แค่เพื่อนนะครับก็ทั้งน้องๆ พี่ๆ ด้วยเพราะที่นี่ถึงแม้ว่าจะเรียนแบบ inter แต่เพื่อนๆ ส่วนใหญ่กันเองแบบสุดๆ ไม่ถือตัวทุกคนเลย เพื่อนๆ ที่นี่ก็หนุกหนานนะครับ บ้าบอดี แล้วสังคมนี่ถ้าไม่ได้บอกว่าเรียน inter คงนึกว่าสังคมทั่วไป happy เหมือนภาคไทยเลยและโดยเฉพาะอย่างยิ่งรุ่นนึงตอนนี้มีอยู่ปะมาน100คน สนิทกันอยู่กันแบบอบอุ่นก็เรามีอยู๋กันแค่นี้นี่ครับ เราก็เลยเข้าใจกันเป็นธรรมดาและการคุยกันที่เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลาเมื่อเราเจอกันเพื่อความเมามันของชีวิต 555

น้องเอ็ม : เว็บเด็กดีหรือครับ แหมเราเข้ามาตั้งแต่มัธยมเลยนะ แบบชอบมากเลยครับมีอะไรมากมายให้อ่านทำโน่นทำนี่ เวลาอยากรู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องเรียนก็ไปดูว่าแบบคณะยังไงวิชานี้เรียนไหนดี ได้เจอเพื่อนใหม่ๆ ด้วย รวมทั้งยังสามารถหาอะไรดีๆ อ่านได้ตลอดเวลาโดยอันนี้ขอแนะนำเพราะอ่านประจำเลยนะจะบอกให้ พวกกระทู้อินเทรนด์ก็หาได้มากมายจากเว็บนี้

พี่ติน : อยากฟังเรื่องในดวงใจของเอ็ม เรื่องการแสดง มันเริ่มมาได้อย่างไร แล้วเพราะอะไรถึงชอบ เล่าถึงที่มาที่ไปให้ฟังหน่อย

น้องเอ็ม : เรื่องการแสดงหรือพี่อันนี้ต้องนะมันเป็นความฝันของผมตั้งแต่เด็กๆ แล้วแหละครับ เราเคยอยากสร้างหนังภาพยนตร์นะครับตั้งแต่เด็กแล้ว 55 เคยชอบถึงกะหนีเรียนพิเศษไปดูหนังคนเดียวทุกอาทิตย์เลยนะ แล้วเราก็ชอบไปบอกว่าหนังดียังงั้นยังโน้นกะเพื่อน แต่แล้วก็ถูกพ่อแม่ลงโทษประจำ <อิอิ ไม่ดีเลยอย่าเลียนแบบนะครับ> เรารักการเล่นละครตั้งแต่เด็กๆ แล้วมันเป็นสิ่งที่เรามีมาแต่เกิดเพราะเราสั่งให้น้ำตาไหลได้เร็วเลยได้เล่นบทเศร้าๆมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว ก็อยากจะแสดงให้พ่อแม่เห็นว่าการเรียนด้านนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นคนไม่มีความมั่นคงเสมอไปและเราจะดูแลเขาต่อไปด้วยสิ่งที่เรารักนี้แหละ เราจึงทำกิจกรรมในมหาลัยบ่อยครั้งเช่นเป็น นักแสดงละครเวทีของคณะ ลีดของคณะเศรษฐฯ ภาคinter ผู้อัญเชิญธงชาติงานบอลครั้งที่ 63 และกิจกรรมอื่นมากมาย มีทั้งสมหวังและผิดหวัง แต่ก็อย่างที่ผมเชื่ออะครับว่าผมต้องลุกให้ได้ ตอนนี้ผมพอเก็บเงินได้แล้วกำลังจะไปเรียนคอร์สการแสดงเพื่อศึกษาต่อด้านนี้ด้วยตนเอง
และสักวันผมจะเก่งให้เหมือนพี่นกสินจัย Idol ของผมให้ได้

น้องเอ็ม : โห พี่ การเล่นละครนี่เป็นการแสดงที่พลังมากโดยเฉพาะบท drama ๆ การแสดงนี่นะครับต้องใช้เวลาซ้อมก่อแสดงจริงนานถึง 3 เดือนเลยครับซ้อมทุกวันเลย ส่วนใหญ่ต้องฝึกทั้งการหายใจ การ project เสียงเหมือนกับการส่งเสียงที่ก้องและดังออกไปโดยไม่ใช้คอของเราซึ่งจาทำให้ไม่เจ็บคอ การ focus สายตา สมาธิ การพูดอย่างถูกต้อง การแก้สถานการณ์ การเข้าใจบท การแสดงแบบอิสระตามความคิด การช่วยเหลือเพื่อน และการ take scene นั้นก็มากมายเลยนะครับ แต่ยังไม่รวมก็ที่ต้องวิ่งรอบสนามฟุตบอลถึง15-16รอบต่อวันนะครับถ้าจำไม่ผิดแบบว่าฝึกกันอย่างทรหดมาก แต่ทุกคนก็มีความสุขและทำด้วยใจตั้งแต่ใจตั้งแต่แคสเข้ามาแล้ว โดยคณะผมก็มีละครเวทีของตัวเองด้วยนะครับ และได้มีโอกาสได้คำแนะนำจากครูขวัญที่เคยสอน acting ของ AF2 และ 3 ด้วยครับ เวลาแสดงเราต้องแสดงให้เหมือนจริงแต่เป็นสิ่งที่ชัดไม่คลุมเคลือไม่ทำให้คนไม่เข้าใจไม่มีคำว่า cut นะครับ
เราจึงต้องพยายามแสดงกันแบบสื่อถึงกันทางประสาททั้ง 5 อย่างมีสมาธิตลอด นั่นแหละครับทำให้เราได้อยู่และซ้อมกันแบบสนิทมากๆๆ ทุกคนช่วยกันดูแลกัน สิ่งเหล่านี้คือความพิเศษของการแสดงละครที่ถึงแม้ว่านานนะแต่จดจำสิ่งดีๆ เล่านั้นไปจนตายเลย เวลาได้แสดงอย่างเต็มความสามารถและถึงบทบาทมันเหมือนมอบสิ่งดีๆ ให้กับผู้ดูเรานะ โดยส่วนตัวแล้วผมรู้สึกกับมากทีเดียวเลยแหละครับเพราะมันเป็นสิ่งที่ตอบโจทย์ความฝันในใจของผม ผมรู้สึกดีมากเลยนะที่ได้เริ่มกับผู้กำกับและทีมงานดีๆ เพื่อนนักแสดงดีๆ

พี่ติน : พูดถึงไอดอลในดวงใจ พี่นก สินจัย ทำไมถึงชอบพี่เค้า...

น้องเอ็ม : ชอบพี่เขามากๆๆ เลยครับ ติดตามาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว ไม่ว่าจาการวางตัวในสังคมซึ่งเป็นดีมากๆ และเป็นนักแสดงที่มีความสามารถมากมายนับไม่ถ้วน แต่สิ่งที่เขามีจนผมถึงกับแบบเป็นไอดอลผมเลยคือพี่เข้าทำให้ผมเชื่อได้ทุกครั้งว่าเขาเป็นคนนั้นและที่สำคัญที่พี่เขามีหัวใจของการแสดงคือความพอดี ที่ทำให้เขาเป็นคนที่แสดงอารมณ์การแสดงได้อย่างไม่มีที่ติ เวลาดูละครทีวี เวที หรือหนังภาพยนตร์นะครับไม่มีครั้งไหนที่ผมไม่รู้สึกติดและรักไปกับการแสดงนั้นๆ สักครั้ง จนแบบเคยคิดนะว่าคงจะดีถ้าพี่เขามาสอนเรา55

พี่ติน : ถ้าให้ทำงานในเว็บเด็กดี อยากจะทำด้านไหน เพราะอะไรนะ

น้องเอ็ม : ถ้าจะให้ทำงานในเด็กดีนะครับผมอยากจะดูแลตรง Writer เพราะจะได้กับสิ่งตนเองชอบแล้วมีความสุขนะครับแล้วมันจะทำให้เรามีกำลังใจทำงานได้ดีด้วย โดยถ้าไปทำตรงนั้นคงจาได้อ่านอะไรมากมายนะ ได้เห็นเรื่องราวต่างๆ ที่จะนำมาใช้ได้ด้วย และยังเสริมความคิดริเริ่มให้กับเราได้อีกตั้งหาก สุดยอดดีเลยนะเนี่ย

พี่ติน : มีมายไอดีไหม ขอพี่ตินนะ

น้องเอ็ม : พอดีไม่อะครับแต่ถ้าเพื่อนหรือพี่อตินอยากทักทายก็ ็ได้นะครับ