เดี๋ยวนี้จะทำอะไรก็สะดวกสบาย แค่ใช้มือถือกับเน็ต 4G เร็วปรู๊ดปร๊าด (ถ้าเน็ตไม่โดนตัดความเร็วซะก่อนนะ) จะนัดเพื่อนเที่ยว หรือติดต่องาน นี่สบายกว่าทอดไข่กินเองซะอีก แล้วถ้าอยู่ดีๆ ทั้งมือถือและเน็ตกลายเป็นของหายาก เหมือนกลับไปในยุค 90 อีกครั้ง เราจะใช้ชีวิตกันยังไง มาค่ะ! พี่แก้วจะพาน้องๆ ไปแอบดูไลฟ์สไตล์ที่วัยรุ่นยุคนี้เกิดไม่ทัน แต่อ่านแล้วทึ่งและฮามาก
1. มือถือไม่มี ก็ส่งจดหมายสิจ๊ะ อยากติดต่อใครถ้าไม่ใช่เรื่องด่วนอะไร ก็ใช้บริการไปรษณีย์ไทยนี่แหละ เอาจริงๆ สมัยก่อนนี่เจอหน้าพี่ไปรษณีย์บ่อยกว่าเจอหน้ารุ่นพี่ที่แอบชอบอีก เป็นผู้ชายไม่กี่คนที่เรายอมโชว์หน้าสดและใส่ชุดนอนให้ดู
2. ไปเหมากระดาษสวยๆ ชั่งกิโลขายจากร้าน 555 PaperPlus เขียนแล้วส่งให้เพื่อนในห้อง หรือจะแอบไปใส่ใต้โต๊ะคนที่ชอบ ไม่ต้องง้อสติ๊กเกอร์ไลน์ก็ได้ นี่แหละวิธีจีบสาวในยุคนั้น
3. จะคุยเรื่องการบ้าน รายงาน ต้องโทรเข้าโทรศัพท์บ้านเท่านั้น รับทีต้องมาคุยกลางบ้าน ได้ยินกันไปทั่ว ส่วนใครอยู่โซนกรุงเทพด้วยกัน 02 ไม่จำเป็นต้องกดด้วยซ้ำ กดเบอร์ 7 หลักไปเลยจ้า อ่ะๆ แต่ใครจะโทรจีบกัน ก็ลุ้นหน่อย ไม่รู้จะโดนแจ็กพอตคุณพ่อมารับสายหรือเปล่าเนี่ย

โทรศัพท์บ้านสมัยก่อนยังเป็นแบบหมุนๆ ตัวเลขอยู่เลย หมุนทีรอมันหมุนกลับ ตืดดดด สนุกไปอีกแบบ
ภาพจาก pixabay.com
4. ถ้าอยู่นอกบ้านล่ะ จะโทรยังไงถ้าไม่มีมือถือ ก็ต้องพึ่งบริการตู้โทรศัพท์สาธารณะ หยอดเหรียญเอาก็ได้ แต่เลือกตู้ดีๆ หน่อย ไม่งั้นกินเหรียญประจำ บางตู้หยอดเหรียญห้าไป เอ้า! ไม่ทอนออกมาด้วย เอาเงินคืนมานะ!!!!

ตู้โทรศัพท์สาธารณะในยุคนั้น จริงๆ ไม่สวยแบบนี้นะ บางตู้นี่อย่างกับผ่านสมรภูมิรบดุเดือดมาก่อนก็มี
บางตู้ก็มีคนโทรอยู่ก่อนแล้ว ต่อคิวอยู่นาน ก็ยังไม่ออก นี่ถ้าเป็นสมัยนี้ได้มีกระทู้ดราม่าใน Dek-D แน่
ภาพจาก pixabay.com
5. ทันสมัยขึ้นมาอีกนิด ซื้อบัตรโทรศัพท์มาใช้ ไม่ต้องหยอดเหรียญ ไปๆ มาๆ บัตรสวย สะสมได้อีกด้วย แต่เอ้า! เครื่องกินบัตรเฉยเลย กรี๊ดดดด

หน้าตาเป็นแบบนี้ไง ใครเคยเห็นบ้าง ตอนนี้กลายเป็นของสะสมหายากไปซะแล้ว
ภาพจาก fb Nisanard Pipoplapanan
6. ไอเท็มลับที่ทุกบ้านต้องมีคือ สมุดหน้าเหลือง เอามาแจกที่บ้านทุกปี ถ้าเป็นสมัยนี้เหมือนจะไม่จำเป็นเท่าไหร่ เก็บเอาไว้แค่รองขาโต๊ะ หรือหนุนหัวนอน แต่นี่มันของสำคัญในยุค 90 เลยนะคะ อยากหาเบอร์ร้านอะไร เบอร์หน่วยงานราชการ หรือแม้กระทั่งเบอร์บ้านใคร เปิดหาเรียงตามตัวอักษรได้เลยจ้ะ เน็ตไม่มี แต่หน้าเหลืองก็มีก็แล้วกัน

สมุดหน้าเหลืองนี่มีประโยชน์อีกอย่างหนึ่งค่ะ ใช้เป็นที่ทับดอกไม้แห้งได้ แห้งสนิท สวยงามสมใจ เรารู้วัยรุ่นยุคนั้นเคยกันมาหมดแล้ว
7. ถ้าเป็นวัยรุ่นวัยเรียน จะเมมเบอร์เพื่อนที ไม่ได้มีโน้ต 5 หรือโปรแกรมจดลงในไหน แต่ใช้สมุดโทรศัพท์ที่เป็นแม่เหล็กนี่แหละ มีทุกคน ตั้งแต่เด็กจนโต จดเบอร์เพื่อนเบอร์แฟนไว้ได้ แต่ใช้ไม่เคยหมด ถ้ากระดาษไม่ขาดก็หายซะก่อน เอาจริงนะเนี่ย
8. ยุคใหม่ขึ้นมาอีกนิด ยุคที่มีเพจเจอร์บุกตลาดวัยรุ่นไทย ทั้งโฟนลิงค์ แพ็คลิงค์ อีซี่คอล ฮัทชินสัน โอ๊ย สารพัดแบบ ใช้ได้ตั้งแต่ให้พ่อแม่นัดที่รับส่ง ตามตัวกลับบ้าน ส่งกลอนจีบกันผ่านคอลเซ็นเตอร์ เอ้า! โทร 1144 เลยค่ะ

ภาพจาก ภาพยนตร์เรื่อง 2538 อัลเทอร์มาจีบ ฉากเพจเจอร์ที่ส่งมาว่าให้โทรกลับ
ถือเป็นฉากไคลแมกซ์สำคัญฉากหนึ่ง ใครยังไม่ได้ดู ลองหามาดูได้นะคะ เรื่องนี้ย้อนยุคให้นึกถึงบรรยากาศเก่าๆ ได้ดีทีเดียว
9. นั่นมันก็แค่การติดต่อสื่อสาร อาจไม่ยากเท่าไหร่ แต่ถ้าในมุมของการทำรายงาน หาข้อมูล อู้หู!! ไม่มีเน็ตแล้วทำกันได้ยังไงเนี่ย ถ้าไม่ใช่ 'หอสมุดแห่งชาติ' แหล่งรวมข้อมูลทุกด้าน หนังสือทุกแบบ เสาร์อาทิตย์ทีต้องนัดกันไป หรือไปห้องสมุดในโรงเรียนนั่นแหละ เจอเล่มที่ใช่ ก็ยืมหรือซีร็อกซ์ไปเลย ทำยากหน่อย แต่ช่วยให้เข้าใจในเนื้อหาที่ทำจริงๆ นะ
เห็นมั้ยล่ะ แม้จะไม่มีมือถือ วัยรุ่นยุคก่อนก็อยู่ได้ น้องๆ ชาว Dek-D ยุคนี้ใครจะลองกลับไปใช้ชีวิตฮิปๆ ชิคๆ แบบวัยรุ่นยุค 90 ดูบ้าง ก็ไม่ว่ากันนะ แล้วถ้าเปลี่ยนเป็นสมัยนี้ล่ะคะ เมื่อไม่มีมือถือ น้องๆ จะทำอะไร มาคุยกัน








21 ความคิดเห็น
ที่บ้านมีสมุดหน้าเหลือง
กรรม ! ไม่อยากจะสารภาพเลย ว่าทันทุกอย่าง 55555
นึกถึงอดีต
หลายอย่างที่ว่า ยังกองอยู่ที่บ้านทุกวันนี้ค่ะ
ย้อนไปทำให้นึกถึงซีรีย์ reply 1994 1997 1988 ทั้งหลายแหล่ บรรยากาศอบอุ่น ชวนให้นึกถึงวันเก่าๆ ทันเพจเจอร์นะแต่ไม่ได้ใช้ 555
อันที่ 5 นี้ที่เอาไว้เสียบกับตู้โทรศัทพ์ป่ะ
บางอันเกิดไม่ทันชริงๆค่ะพรี่แก้ว ><
ตอนเด็กๆพ่อเอาบัตรมาให้สะสมเยอะมากนี่สมุดสะสมบัตรหายแอบเสียดายTT
คือโทรศัพท์หมุน คือตอนเด็กๆ งง อีบ้ามันใช้ยังไง 555 ใช้ไม่เป็นก็หมุนๆ เล่นอยู่นั่นแหละตอนนั้น
ชอบบัตรเติมเงินสมัยก่อนเหมือนกันค่ะ มีลายเป็นโปสเตอร์หนังให้สะสมชอบมากค่ะ แล้วลายอื่นๆ อีกมาก นึกแล้วคิดถึง เพราะตอนนั้นชอบสะสมค่ะ
พ่อแม่เจอกันช้าไป
เศร้า
.
.
.
ไม่ทันซักอัน
รุ่นเดียวกับแก้วcolumnist (อยู่อสคมาด้วยกันจำได้ไหมจ้า) ทันทุกอย่าง5555
ผ่านมาหมดแล้ว นึกถึงวันวานอันแสนสุข เอ๊ะ ยังไม่แก่ซะหน่อยน้าาา 555555555
ทันๆๆๆ แต่ทันตอนเด็กๆ จำได้ว่าไปเปิดเล่มเรื่องหาเบอร์คนที่เพื่อนชอบกัน555555 ตอนเด็กๆ อยู่รร.มีตู้โทรศัพท์ ตอนนั้นน่าจะป.2 ต่อแถวกันยาวมาก เด็กบางคนโทรไม่ติด ร้องไห้กัน เป็นความทรงจำที่สนุกดี ตอนนี้เขาเอาออกไปแล้ว เสียดายจัง
ยังทันเพจเจอร์นะแต่ไม่ได้ใช้ แต่รุ่นบัตรโทรศัพท์เนี่ยได้ใช้
แต่เด็กมากกก คือเอาไว้โทรให้ที่บ้านมารับ จนตอนนี้ก็แบบจะโทรเรียกทำไมนะ บ้านอยู่ห่างจากรร.แค่ 500 เมตรด้วยซ้ำมั้ง 555