|
อีกไม่กี่วันก็จะถึง วันฮาโลวีน แล้วนะจ๊ะ น้องๆ ชาว Dek-D.Com ดังนั้นเพื่อให้เข้ากับเทศกาลผีแบบนี้ พี่ปัดจึงได้ไปซอกแซกถามนักเขียนแนวสยองขวัญสั่นประสาทอย่าง ภาคินัย เจ้าของผลงานที่ทำให้ผู้อ่านขนแขนลุกขึ้นซู่มาแล้วอย่าง นางชฎา, The Shoes รองเท้าอาถรรพ์, Lift ลิฟต์ซ่อนศพ, โรงมหรศพ และล่าสุด The Dome เคหาสน์สาปสยอง ว่า..... พี่ปัด : เขียนนิยายผีแล้วกลัวผีหรือเปล่า? ภาคินัย : ก็กลัวนะครับ แต่ผมว่าการกลัวผีแล้วมาเขียนนิยายลี้ลับนี่ถือว่าเป็นสิ่งที่มีประโยชน์มาก เพราะในเมื่อคนเขียนกลัวแล้วเราย่อมจะรู้ว่าเขียนอย่างไรให้คนอ่านกลัวไปกับคนเขียน ผมเชื่อว่าในเมื่อคนเขียนเชื่อว่ามันน่ากลัว คนอ่านย่อมสัมผัสถึงความกลัวที่ต้องการสื่อสารออกไปได้ดีครับ พี่ปัด : เคยเจอผีหรือเปล่า? ภาคินัย : ถามว่าเคยเจอไหม ไม่เคยเจอแบบเต็มๆนะครับแต่อาจะเคยเห็นแว๊บๆ หรือบางทีก็รู้สึกขนลุกวาบขึ้นมาอย่างไม่เหตุผลเวลาไปในสถานที่ที่ไม่คุ้นเคย สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเคยซ่าส์ไปกับแก็งค์เพื่อนตะลุยบ้านผีสิงที่บ้านร้างแห่งหนึ่งแถวบางนา วันนั้นบรรยากาศเป็นใจมาก ยังไม่ทันเข้าบ้านหมาก็หอนกันเกรียว พวกเราที่ว่าใจกล้าๆก็เผ่นกันแทบไม่ทัน มันต้องไปเจอในสถานที่จริงๆ ครับถึงจะเข้าใจว่ากลัวจนขนหัวลุกเป็นยังไง พี่ปัด : ถ้ากลัวแล้วเคยนำประสบการณ์การกลัวมาเขียนในนิยายบ้างไหม? ภาคินัย : ใช้ครับ บ่อยครั้งที่ผมต้องไปโรงพยาบาล บรรยากาศภายในห้องตรวจที่เงียบๆ ก็ชวนขนลุกหรือบางทีขึ้นลิฟต์คนเดียว เราก็กลัวว่าจะมีใครอยู่ข้างๆ เราไหม กลัวความมืดเพราะเราไม่เห็นสิ่งที่อยู่ข้างหน้า ทุกสิ่งที่เรากลัวสามารถนำมาเขียนให้คนอื่นอินตามไปด้วยได้หมดครับ ผมเชื่อว่าพื้นฐานของความกลัวมีไม่กี่อย่าง อยู่ที่ว่าใครจะกลัวแบบไหนมากกว่ากัน เห็นไหมจ๊ะ น้องๆ ชาว Dek-D.Com ว่า อาการกลัวผี นั้นก็มีประโยชน์เหมือนกัน เพราะถ้าสามารถนำสิ่งที่กลัวหรือสิ่งเร้นลับที่ได้พบเห็นมาจินตนาการต่อยอดในการสร้างสรรค์งานเขียนได้ น้องๆ ชาว Dek-D.Com กลัวผีไหมจ๊ะ
|
32 ความคิดเห็น
= =' เพราะผมไม่กลัวผี
กลัวมากด้วย 555+
เขียนอยู่ยังแทบอาเจียนเพราะความกลัว 555+
>O<
แล้วก็อยากเขียน แนวนี้ ให้น่ากลัวจัง
ความจริง ก็พูดถูกนะครับ คนเขียนเรื่องแนวผีๆ แบบนี้
ถ้ากลัวผีมากๆ ก็จะเขียนได้ดี เพราะรู้ว่าเวลากลัวจะรู้สึกยังไง ?
กลัวก็กลัว
แต่อยากเขียน เอิ๊กๆ
เมื่อก่อนก็เคยลองเขียนดูเขียนเสตก็นอนไม่หลับเลยอ่ะ(กลัวผี T^T)
เคยคิดอยากจะเขียนแนวนี้เหมือนกัน
แต่ไม่ไหวแฮะ เขียนไปกลัวไป บรื๋อ~
เขียนแนวผีฮะ แต่มันแอบรั่ว(จริงๆรั่วเปิดเผย)
เอิ่ม ผมว่าผมกลัวผีนะ ขี้ขึ้นสมองเลยล่ะ
กลัวค่ะ
ถ้าเขียนก็คง..หลอนทุกทิศทาง(ทุกวันนี้เวลาอยู่ในห้องคนเดียวยังตกใจเสียงลมหายใจตัวเองเลย!!)
แต่ก็เป็นคนกลัวผีขั้นสมองมาก ขออ่านอย่างเดียวดีกว่า
เมื่อก่อนเรายังไม่กลัวมาก
พอเจอแบบจะๆครั้งนึงก็เริ่มกลัวมากขึ้น
แต่พอเจอในลิฟขนของ แล้วเค้าว่ากันว่า ลิฟขนของชั้นห้าถูกปิดตาย
เพราะว่ามีรปภ.เมายา แล้วกรีดตัวเองตาย
แล้วมันจะนๆช่วงปลายปี เราก็ลืมซะสนิท ก็ขึ้นลิฟนี้ตามปกติตอนปลายปี
เราจะขึ้นไปชั้นสี่ แต่ปรากฏว่า ตอนลิฟเปิด เราออกไม่ได้ เพราะมันเป็นเหล็กปิดทึบ แบบว่าเหมือนปิดตาย!
ตอนแรกเราก็ตกใจ แล้วอยู่ดีๆ ลิฟมันเลื่อนลงเอง แล้วลงมาที่ชั้นสี่!
เราคิดแล้วก็ช็อค เฮ้ย เมื่อกี้เราขึ้นไปชั้นห้าหรอวะ!!
อดีต ไม่เคยกลัวเสียงฟ้าร้อง ไม่กลัวเสียงประตูปิดดังๆ
ปัจจุบัน กลัวเสียงฟ้าร้อง และเสียงประตูปิดดังๆ หรือช็อคแทบทุกอย่างที่มันเสียงดัง TT^TT
คือถ้าแต่งก็สติหลอนแน่นอน
แบบว่าจอดไม่ต้องแจวต่อเลย~ >.^;;
ขนาดในบ้านตัวเองยังหลอนได้เลยคิดดู
แล้วนับประสาอะไรกับ... เหอะ ๆ ^^;;
กลัวเรื่องที่ตัวเองแต่ง = =
เล่าให้เพื่อนฟังเพื่อนนอนไม่หลับทั้งกลุ่มทั้งๆที่ตัวเองแต่งเอง แถมแอบกลัวเอง
คิกๆๆ เพราะชอบห (ล) อกจึงหยอกเล่น
แบร่...
แต่ว่างคงเป็นโรคประสาทท่าเขียนอยู่ดีๆแล้วหันไปข้างหลังละค่ะแล้วเจอ...
คงช็อคคะ