4+1 นางในวรรณคดีไทยที่พัวพันกับสัตว์!!

นางเอื้อย จากวรรณคดีพื้นบ้านเรื่อง ปลาบู่ทอง หรือที่ใครๆ เรียกว่าซินเดอเรลล่าเมืองไทย นางเอื้อยเป็นลูกสาวของทารกเศรษฐีกับนางขนิษฐา แต่เอื้อยไม่ใช่ลูกสาวคนเดียวของบ้าน นางยังมีพี่น้องร่วมบิดาอยู่อีกสองคนคืออ้ายกับอี่ ทั้งคู่เป็นลูกสาวของนางขนิษฐี ภรรยาอีกคนหนึ่งของเศรษฐีนั่นเองค่ะ (เหมือนดิสเซลล่ากับอนาสตาเซีย ในซินเดอเรลล่าเลย...) อยู่มาวันหนึ่งนางขนิษฐาออกไปจับปลากับทารกเศรษฐี วันนั้นจับปลาได้น้อยมาก เพียงหนึ่งตัว นางขนิษฐานึกอยากเอากลับไปให้เอื้อย จึงอ้อนวอนขอร้องสามี ทว่าวันนั้นทารกเศรษฐีกำลังโมโหที่จับปลาได้น้อย จึงทุบตีนาง ทำให้นางขนิษฐาตกน้ำและได้ไปเกิดเป็นปลาบู่ทองแทน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เอื้อยถูกรังแกและกลั่นแกล้งตลอด เมื่อนางขนิษฐี แม่เลี้ยงใจร้าย ทราบว่านางขนิษฐาไปเกิดเป็นปลาบู่ทองและมาคุยกับเอื้อยบ่อยๆ ก็จับไปทำแกง เอื้อยแอบเอาเกล็ดปลาไปฝัง ทำให้เกิดต้นมะเขืองอกงาม แต่นางขนิษฐีก็มาตัดทิ้งอีก ทว่าสุดท้ายนางได้ไปเกิดเป็นต้นโพธิ์เงินโพธิ์ทองตามที่เอื้อยอธิษฐานขอไว้ เมื่อเวลาผ่านไป ขณะที่พระเจ้าพรหมทัตได้ประพาสป่าได้บังเอิญพบต้นโพธิ์เงินโพธิ์ทองเข้า จึงได้เรียกเจ้าของต้นโพธิ์เข้าเฝ้า พอได้พบเอื้อยก็เกิดอาการชอบพอ และรับเข้าไปอยู่ในวังด้วยกัน (พี่ออนว่านางเอื้อยของเรานี้ต้องสวยไม่เบาเหมือนกันนะคะ เพราะขนาดเจอแค่ครั้งแรก พระเจ้าพรหมทัตก็หลงรัก ถึงขนาดพากลับไปอยู่ในวังด้วยกันเลย)

ส่วนสาเหตุที่ทำให้ต่อมานางต้องกลายเป็นนกแขกเต้า นั้นก็เพราะว่าหลังจากที่เอื้อยได้เข้าวัง นางขนิษฐีและอ้ายที่อิจฉานางเอื้อยอยู่แล้ว ได้ออกอุบายหลอกว่าพ่อของเอื้อยป่วยหนักมาก ให้รีบเดินทางมาเยี่ยม เอื้อยรีบเดินทางกลับ แต่เมื่อมาถึง นางขนิษฐีได้หลอกให้นางเอื้อยเข้าไปในห้องที่มีกระดานหกอยู่ เป็นการวางแผนหลอกให้นางเหยียบไม้กระดาน จะได้ตกลงไปในกระทะที่ต้มน้ำเดือดๆ รออยู่ แต่โชคดีมาก นางได้กลายร่างเป็นนกแขกเต้าและบินหนีไป

โถ่ น่าสงสารนางเอื้อยจริงๆ ที่มีแม่เลี้ยงใจโหด และพี่ใจเหี้ยมแบบนั้น กระซิกๆ แต่เรื่องราวของนางเอื้อย นกแขกเต้าของเราไม่ได้จบลงแค่นั้นนะคะ แต่ยังมีเหตุการณ์อื่นๆ อีกด้วย ถ้าอยากรู้ว่าเรื่องราวจะเป็นอย่างไร สามารถติดตามต่อได้ที่ วรรณคดีพื้นบ้างเรื่อง “ปลาบู่ทอง” เลยค่ะทุกคน หรือจะอ่านซินเดอเรลล่า พี่ออนว่าก็คล้ายๆ กันอยู่เหมือนกันค่ะ
 

คนสุดท้าย พระสังข์ทอง : หอยสังข์