/>

รู้แล้วจะอึ้ง 5 ความลับสุดพีคที่ซ่อนอยู่ในนิยายของ “อกาธา คริสตี้” []

วิว

รู้แล้วจะอึ้ง 5 ความลับสุดพีคที่ซ่อน
อยู่ในนิยายของ
“อกาธา คริสตี้” 

สวัสดีค่ะชาวเด็กดีทุกคน นอกจากยอดนักสืบโคนัน พี่เชื่อว่าแฟนๆ นิยายสืบสวนสอบสวนต้องรู้จัก “อกาธ้า คริสตี้” นักเขียนชาวอังกฤษผู้โด่งดังที่ได้รับการขนานนามว่าเป็น “ราชินีแห่งนวนิยายแนวอาชญากรรม” แน่นอน คริสตี้ไม่เพียงแต่เป็นนักเขียนขายดีตลอดกาล (การันตีโดยกินเนสส์บุ๊ค)    แต่ผลงานของเธอยังคงได้รับความนิยมเป็นอย่างมากแม้ว่าจะเป็นงานเขียนยุคเก่า

อาจเป็นเพราะเนื้อหามีความร่วมสมัยแบบประหลาด ด้วยการดำเนินเรื่องที่ชาญฉลาด ลึกลับและการไขปัญหาอาชญกรรมสุดทึ่ง   แถมชั้นเชิงในงานเขียนของเธอยังจับทางยากจนเดาไม่ได้  นับได้ว่าเป็นสไตล์ที่หาได้ยากในยุคนั้น ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมคนพูดถึงงานเขียนของเธออยู่ตลอดเวลา

ถ้าน้องๆ เป็นคอสืบสวนแล้วล่ะก็ ผลงานอกาธา คริสตี้เป็นหนึ่งในหนังสือต้องอ่าน ส่วนใครได้อ่านแล้ว หากว่ายังทึ่งกับงานเขียนของเธอไม่หาย พี่มีสิ่งที่จะทำให้น้องๆ ทึ่งมากกว่า ด้วย “ความลับ 5 ข้อที่ซ่อนอยู่ในนิยายของอกาธา คริสตี้” บอกเลยว่ารู้แล้วจะอึ้ง! 

ว่าแต่จะมีอะไรบ้างนั้น ไปตามดูกันเลยดีกว่าค่า ^____^

 


(via: AnOther Magazine)
 

ภาวะสมองเสื่อม (Dementia)

คริสตี้เป็นนักเขียนที่คงเส้นคงวาจนน่าประหลาดใจ เป็นเวลาหลายทศวรรษแล้วที่เธอสามารถสร้างนวนิยายลึกลับที่รักษาระดับความสร้างสรรค์และความน่าเชื่อถือไว้ได้อย่างสม่ำเสมอ ซึ่งเป็นเรื่องยากที่ใครจะทำได้ อย่างไรก็ตาม นิยายของเธอในเล่มหลังๆ (ยกเว้น "Curtain" ที่ตีพิมพ์หนึ่งปีก่อนที่เธอจะเสียชีวิต แต่เขียน 30 ปีก่อน) แสดงให้เห็นถึงคุณภาพของผลงานที่ลดลงอย่างชัดเจน ด้วยความลึกลับที่ไม่ลึกลับอีกต่อไป และการเขียนที่น่าเบื่อไม่ค่อยซับซ้อนเหมือนเดิม

นี่ไม่ใช่แค่ผลลัพธ์ของการทำงานแบบไม่ได้หลับไม่ได้นอนของนักเขียนตลอดระยะเวลาหลายสิบปีเพื่อสร้างสรรค์ผลงานคุณภาพ แต่อีกหนึ่งสาเหตุเป็นเพราะ “ภาวะสมองเสื่อม” ที่ทำร้ายคริสตี้ด้วยต่างหาก พิสูจน์ได้จากผลงานเล่มหลังๆ ของเธอ

นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ เรื่องนี้ถึงขั้นมีการศึกษาอย่างเป็นจริงเป็นจัง ดำเนินการโดยมหาวิทยาลัยโตรอนโตด้วย โดยนักวิจัยได้วิเคราะห์หนังสือของอกาธา คริสตี้และพบว่าความซับซ้อนของคำศัพท์และประโยคของเธอลดลงอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในนิยายสองสามเล่มสุดท้ายของเธอ แม้ว่าคริสตี้ไม่เคยได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคสมองเสื่อม แต่ข้อสันนิษฐานก็คือ เธอได้รับความทุกข์ทรมานจากโรคอัลไซเมอร์ ซึ่งมันทำให้เธอหลงๆ ลืมๆ แม้ว่าเธอจะพยายามเขียนหนังสือต่อไปก็ตาม
 


(via: amazon)

 

เป็นเรื่องน่าเศร้า ดูเหมือนว่าคริสตี้จะตระหนักถึงความเสื่อมโทรมของเธอเอง นิยายเรื่องสุดท้ายที่เธอเขียนก่อนเสียชีวิตอย่าง “ใครฆ่าใครก่อน (Elephants Can Remember)” มีธีมเรื่องเกี่ยวกับความทรงจำและการสูญเสียมัน แล้วตัวละครหลักคือ “เอเรียดน์ โอลิเวอร์” ซึ่งผู้แต่งได้จำลองตัวเองอย่างชัดเจน โอลิเวอร์ได้รับมอบหมายให้แก้ปัญหาอาชญากรรมมานานหลายทศวรรษ แต่พบว่ามันเกินขีดความสามารถของเธอ ปัวโรต์จึงต้องยื่นมือเข้ามาช่วย

จินตนาการง่ายๆ ว่า   คริสตี้รู้ตัวว่ากำลังความจำเสื่อม และเธอเขียนเรื่องราวที่สะท้อนประสบการณ์ของตัวเองในการสูญเสียความสามารถในการทำสิ่งที่เธอทำได้อย่างง่ายดาย เพราะงั้นภาวะความจำเสื่อมจึงปรากฎอยู่ในนิยายของเธอแบบลับๆ ภายใต้รูปแบบธีมนิยายเรื่องสุดท้าย

 


(via: telegraph.co.uk)

 

อ้างอิงถึงตัวเองบ่อย

อกาธา คริสตี้ถือเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่โด่งดังที่สุดในโลก ตอนที่เธอหายตัวไปในปี 1926 เป็นเวลา 10 วัน ทั่วโลกถึงขั้นช็อกและนี่เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้รู้ว่าเธอมีชื่อเสียงในฐานะนักเขียนมากแค่ไหน! ตามปกติแล้วงานเขียนของอกาธา คริสตี้จะถูกวัดด้วยโทนเรื่อง ซึ่งโทนส่วนใหญ่ที่ปรากฎมักเหมือนจริง มีความสมดุลและสมเหตุสมผล ซึ่งงานเขียนของเธอมีมากกว่าแค่พล็อตและการบรรยาย

อย่างไรก็ตาม เธอได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับตัวเองในรูปแบบที่ลึกซึ้งผ่านงานเขียนต่างๆ สิ่งที่ชัดเจนที่สุดคือการอ้างอิงในนวนิยายเรื่อง “ศพในห้องสมุด (The Body in the Library)” เมื่อเด็กคนหนึ่งลิสต์รายชื่อนักเขียนนิยายสืบสวนผู้โด่งดังที่เขาได้รวบรวมลายเซ็นต์ไว้ ไม่ว่าจะเป็น โดโรธี แอล. เซเยอร์, จอห์น ดิกสัน คาร์, เอช. ซี. เบลี่ย์ และคริสตี้! ชัดเจนเลยว่าคริสตี้สร้างจักรวาลแห่งนวนิยายที่มีนักเขียนชื่อ “คริสตี้” ผู้เขียนนวนิยายแนวสืบสวน ซึ่งอาจจะทำให้เราปวดหัวได้ถ้าพยายามพิจารณาความหมายมากเกินไป

นอกจากนี้คริสตี้ยังเป็นโรลโมเดลของ “นักเขียนที่มีชื่อเสียง” อย่างเอเรียดน์ โอลิเวอร์ ในหนังสือของเธอด้วย โดยคริสตี้ได้อธิบายถึงตัวเธอและอาชีพการงานของเธอผ่านตัวละครตัวนี้ ซึ่งบอกให้นักอ่านรู้ถึงทัศนคติที่คริสตี้มองอาชีพและความเป็นเซเล็บของเธอ

 


แอร์กูล ปัวโรต์
(via: Agatha Christie Wiki)

 

คริสตี้เกลียดปัวโรต์

ตัวละครที่ได้รับความนิยมและมีชีวิตยาวนานที่สุดของคริสตี้คือ “แอร์กูล ปัวโรต์” นักสืบตัวเล็กสัญชาติเบลเยี่ยมผู้เปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้นและมีเส้นผมบนหัวอยู่เพียงเล็กน้อย เขาปรากฎตัวอยู่ในนิยายของเธอกว่า 30 เรื่อง และยังคงเป็นตัวละครที่มีความป๊อบปูล่ามาจนถึงปัจจุบันนี้ 

คริสตี้เริ่มสร้างตัวละครนักสืบที่แตกต่างจากนักสืบยอดนิยมในช่วงยุค 1920 และ 1930 ซึ่งมักเป็นชายหนุ่มที่สง่างาม รูปหล่อ และเป็นชนชั้นสูงอย่างเช่นลอร์ดปีเตอร์ วิมซีย์ ทว่านักสืบชาวเบลเยี่ยมคนนี้กลับตัวเล็กและไม่มีท่าทีเย่อหยิ่งเลยแม้แต่น้อย

อย่างไรก็ตาม คริสตี้กลับชังน้ำหน้าคาแร็กเตอร์ของเธอและหวังอย่างแรงกล้าว่าเขาจะหยุดได้รับความนิยม เธอจะได้หยุดเขียนเขาสักที! นี่ไม่ใช่ความลับ คริสตี้เองก็พูดอย่างนั้นในการสัมภาษณ์หลายครั้ง สิ่งที่น่าสนใจคือเราสามารถบอกได้เลยว่าเธอรู้สึกอย่างไรกับปัวโรต์ผ่านเนื้อหาของหนังสือ 
 


(via: amazon)
 

หากเป็นนิยายเรื่องอื่น เมื่อพูดถึงตัวละครเอก เรามักรับรู้ถึงเสียงภายในของพวกเขา (inner voice) ว่าคิดหรือรู้สึกยังไง แต่สำหรับนักสืบปัวโรต์ เราไม่เคยเห็นเสียงภายในของปัวโรต์เลย คำอธิบายเกี่ยวกับปัวโรต์มักมีแค่ภายนอกเสมอ นั่นทำให้เราเห็นถึงความห่างเหินของคริสตี้กับตัวละครยอดนิยมของเธอตัวนี้ ลองสังเกตดีๆ ปัวโรต์มักถูกบรรยายในแง่ที่โดนเหยียดหยามโดยคนที่เขาพบเสมอ เห็นได้ชัดว่าคริสตี้สร้างให้เขาเป็นชายตัวเล็กที่ดูน่าขบขัน แต่สามารถช่วยชีวิตคนได้ด้วยความสามารถในการแก้ปัญหาอาชญากรรม ซึ่งแน่นอนว่ามันคือความสามารถของเธอในการไขคดี

ยิ่งไปกว่านั้น คริสตี้ฆ่าปัวโรต์ในปี 1945 เมื่อเธอเขียน "คดีสุดท้ายของปัวโรท์ (Curtain)" ซึ่งเธอเก็บต้นฉบับไว้ในที่ปลอดภัยและอนุญาตให้ตีพิมพ์มันได้เมื่อเธอใกล้จะตาย เผื่อเธอตายก่อน จะได้จบอาชีพของปัวโรต์ได้อย่างเหมาะสม เพราะคงไม่มีใครสามารถรับและรักษาปัวโรต์ให้มีชีวิตต่อไปได้หลังจากที่เธอจากไป ซึ่งตอนสุดท้ายของนิยายเรื่องนี้เล่นเอาหลายคนอึ้งไปตามๆ กัน จนคนเชื่อว่า “บางทีคริสตี้อาจจะไม่ชอบตัวละครที่ทำกำไรให้เธอ” ก็ได้

 


ปัวโรต์และมิสมาร์เปิ้ล
(via: mcgonagallinc.moments.me.uk)

 

แชร์จักรวาลด้วยกัน

นอกเหนือจากแอร์คูล ปัวโรต์ คริสตี้เองก็ได้สร้างตัวละครนักสืบหญิงขึ้นมาด้วยเช่นกัน เธอคือ “มิสมาร์เปิ้ล” นักสืบหญิงชราใจดีที่คอยไขปริศนาชาวบ้าน มีเพียงแต่นักอ่านเจ้าสังเกตเท่านั้นที่รู้ว่าตัวละครของคริสตี้ทุกตัวมีอยู่อย่างชัดเจนในจักรวาลวรรณกรรมเดียวกัน โดยเห็นได้จากการปรากฏตัวของตัวละครหลายตัวที่มีภูมิหลังในเรื่องราวของมาร์เปิ้ลและปัวโรต์ 

กุญแจสำคัญในที่นี้คือนิยายเรื่อง "ม้ามัจจุราช (The Pale Horse)" ซึ่งมีตัวละครสี่ตัวที่ปรากฏในนวนิยายของมาร์เปิ้ลและปัวโรต์ นั่นหมายความว่าคดีของมาร์เปิ้ลและปัวโรต์ทั้งหมดเกิดขึ้นในจักรวาลเดียวกัน และเป็นไปได้ที่นักแก้ไขปัญหาอาชญากรรมทั้งสองคนอาจจะรู้จักกัน จัดว่าเป็นการสอดแทรกที่แยบยลและทำให้งานเขียนของคริสตี้มีความลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น

 

บ่อยครั้งที่เธอไม่รู้จักฆาตกร

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ บ่อยครั้งที่ราชินีแห่งนวนิยายสืบสวนเริ่มต้นเขียนนิยายสักเรื่อง เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฆาตกรคือใคร เพราะงั้นเธอจึงใช้วิธีทำตัวเป็นนักอ่านเพื่อหาเบาะแสจากงานเขียนของตัวเองจนได้ทางออกที่น่าพึงพอใจและไขปริศนาหาตัวฆาตกรได้อย่างถูกต้อง  

รู้อย่างนี้แล้วเมื่อกลับอ่านเรื่องราวของเธออีกครั้ง เราอาจพบแง่มุมบางอย่างที่เปลี่ยนไป ซึ่งหนึ่งในแง่มุมที่โด่งดังที่สุดในผลงานของเธอคือ ตัวละครไม่ถูกต้องตามหลักสมมุติฐานต่างๆ ที่พวกเขาต้องเผชิญ โดยสิ่งเหล่านี้น่าจะเกิดจากการที่เธอไม่วางแผนไว้อย่างชัดเจนว่าใครเป็นฆาตกร แต่เธอกลับใช้วิธีเขียนไปเรื่อยๆ แล้วค่อยไปคิดว่าใครเป็นฆาตกรทีหลัง

 


(via: Vidya Bookstore)
 

ไม่ว่าอกาธา คริสตี้จะเขียนนิยายตอนความจำเสื่อม หรือเธอจะไม่รู้จักฆาตกรในตอนแรกที่เขียนนิยาย แต่พี่เชื่อว่าเหตุผลง่ายๆ ที่ทำให้เธอยังคงได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่องคือ เธอเขียนเรื่องราวที่ยอดเยี่ยม ตัวละครของเธอเป็นเอกลักษณ์   และความลึกลับหลายอย่างของเธอทำให้คนประหลาดใจมาจนถึงทุกวันนี้ ซึ่งนี่ไม่ใช่สิ่งที่นักเขียนทุกคนทำได้    แต่คริสตี้ทำได้   แล้วน้องๆ ล่ะคะ คิดว่าอะไรทำให้อกาธา คริสตี้ยังคงโด่งดังจนถึงทุกวันนี้ ลองเล่าให้เพื่อนๆ และพี่น้ำผึ้งฟังได้นะคะ รออ่านอยู่จ้า

พี่น้ำผึ้ง :)

ขอบคุณข้อมูลจาก

https://www.theguardian.com/books/2009/apr/03/agatha-christie-alzheimers-research
https://en.wikipedia.org/wiki/Curtain_%28novel%29
https://en.wikipedia.org/wiki/Elephants_Can_Remember
http://news.bbc.co.uk/local/devon/hi/people_and_places/arts_and_culture/newsid_9131000/9131482.stm
https://www.historyextra.com/period/20th-century/agatha-christie-disappearance-mystery-facts-poirot-miss-marple-detective/
https://www.huffpost.com/entry/agatha-christie-women-murder-mystery_n_57d97e9ae4b0aa4b722dc702

Deep Sound แสดงความรู้สึก
https://www.dek-d.com/content/listwriter.php?writer=nampueng

พี่น้ำผึ้ง - ผู้เขียน

คอลัมนิสต์ประจำคอลัมน์นักเขียน

[ดูผลงานที่ผ่านมา]

#นิยาย #นักเขียน #อกาธา คริสตี้ #นิยายสืบสวน #ปัวโรต์ #อกาธา #อกาธา คริสตี้ pdf

บทความที่นิยมอ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น

บทความที่เปิดอ่านล่าสุด

ไม่มีบทความที่เปิดอ่านล่าสุด
เกี่ยวกับเรา ติดต่อ แจ้งปัญหา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป